บทที่ 412 หญิงสาวผู้โชคร้าย
เช้าวันรุ่งขึ้น
ทันทีที่โจวอี้ตื่นขึ้นมา เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากฮวงฟู่เจิ้น
เมื่อคืนเขาคุยกับซีชิงอิ่งอยู่นาน ซึ่งหลังจากคุยจบ เขาก็ไม่ได้รอให้ฮวงฟู่เจิ้นและซีกั๋วหัวกลับมา ท้ายที่สุดเขาขอให้ซีชิงอิ่งช่วยขับรถพาเขาที่เมาแล้วกลับมาที่ประตูทางเข้าหลักของช็องเซลิเซ่ ลานติง วิลล่า
ฮวงฟู่เจิ้นบอกเขาทางโทรศัพท์ว่าสินค้าทั้งหมดที่อีกฝ่ายต้องการนั้นมีอยู่ในโกดังของซีกั๋วหัว
คราวนี้โจวอี้ไม่เพียงแต่ช่วยเขาเท่านั้น แต่ยังช่วยซีกั๋วหัวอีกด้วย
โจวอี้พูดคุยอีกไม่กี่คำแล้ววางสายไป
อากาศเช้าวันนี้มืดครึ้มและหนาวเย็น โจวอี้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและเปิดหน้าต่างห้องนอน เมื่อกระแสลมเย็นพัดผ่านมาถูกร่างกาย เขาก็เริ่มครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
เธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาด
เธอน่าจะเข้าใจที่ฉันพูดเมื่อคืนนี้ จริงไหม?
ในเมื่อลงเอยกับเธอไม่ได้ก็อย่ารั้งเธอไว้
ไม่ว่าเธอจะต้องการหรือไม่ ฉันก็ควรจะขีดเส้นแบ่งระหว่างเราเพื่อที่จะได้ไม่ส่งผลกระทบต่อความสุขของเธอในอนาคต
โจวอี้ค่อย ๆ ไล่ภาพซีชิงอิ่งออกจากความคิด จากนั้นจึงเดินออกจากห้องนอนด้วยรอยยิ้ม
ใกล้ถึงปีใหม่(ตรุษจีน)แล้ว เขารู้สึกว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการได้ใช้เวลาอยู่กับลูกสาวอย่างปลอดภัยและมีความสุข
อย่างไรก็ตาม สายจากจางเหิง ผู้บริหารของบริษัทคอลเลกชัน เอนเตอร์เทนเมนต์ได้บังคับให้เขาต้องไปที่บริษัทเพราะมีแขกพิเศษรอเขาอยู่ที่นั่น
ตามปกติแล้
