บทที่ 396 คนหลอกลวง
เกาเซียงอธิบายความสำคัญของการเล่นสกีให้คนในครอบครัวนี้เข้าใจเป็นอย่างแรก หลังจากอธิบายไปไม่กี่นาที เขาก็ปล่อยให้ทั้งสามคนทำความคุ้นเคยกับอุปกรณ์ และเพื่อแสดงความเป็นมืออาชีพ เขาจึงตัดสินใจที่จะสาธิตด้วยตัวเอง
แต่แล้วหลังจากที่เขาไถลตัวออกไปได้เจ็ดแปดเมตร จู่ ๆ เขาก็รู้สึกชาที่ขาพับข้างซ้าย การทรงตัวของเขาเสียหลักทันที ร่างกายของเขาจึงเซล้มลงไปบนหิมะ
การสาธิตของเขาทำให้สมาชิกสามคนในครอบครัวนี้ถึงกับงุนงง
ล้ม?
โค้ชที่สอนพวกเขาเล่นสกีล้มลงง่าย ๆ อย่างกับมือใหม่?
นี่ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย?
เกาเซียงตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากหิมะ เขาหันไปมองครอบครัวที่ตัวเองกำลังสอนและพบว่าสายตาของพวกเขาดูแปลกไป เกาเซียงรู้สึกอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี
“ผ…ผิดพลาดทางเทคนิคน่ะครับ! ผมแค่เสียสมาธิไปก็เลยล้มลง เดี๋ยวต่อไปผมจะแสดงให้พวกคุณเห็นถึงเทคนิคที่แท้จริงแน่นอน!” เกาเซียงโบกมือและเริ่มสาธิตอีกครั้ง
โจวอี้ยืนอยู่ไม่ไกลด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย และเมื่อเกาเซียงสาธิตอีกรอบ ก้อนน้ำแข็งที่หว่างนิ้วของเขาก็พุ่งออกไปอีกครั้ง
ฟิ้ว!
ก้อนน้ำแข็งพุ่งไปกระทบขาขวาของเกาเซียงอย่างแม่นยำ
เกาเซียงซึ่งเคลื่อนตัวออกไปได้หกเจ็ดเมตรถึงกับล้มลงกับพื้นอีกครั้ง
ห่าอะไรเนี่ย!
เกาเซียงถูขาพับข้างขวาของเขาด้วยสีหน้างุนงง พยายามที่จะลุกขึ้นด้วยท่าทางกระวนกระวาย เขามองไปรอบ ๆ อยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่พบอะไรที่น่าสงสัย
เ
