บทที่ 379 เนื้อพระถังซัมจั๋งที่กินได้
บนเกาะ
หลายร่างลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าและยืนอยู่กลางอากาศ
“มีคนทะลวงเข้าสู่บรรพจารย์ยุทธ์แล้วเหรอ? กลิ่นอายนี้… เป็นสาวน้อยคนนั้นที่แซ่อู๋ใช่ไหม?” แม่เฒ่าเทียนจี้พูดด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
“ใช่ เป็นเธอ ไม่คิดเลยว่าพรสวรรค์ของเธอจะสูงส่งจนสามารถทะลวงเข้าสู่บรรพจารย์ยุทธ์ได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ถ้าจำไม่ผิด เธอน่าจะอายุไม่ถึง 30 ปี? บรรพจารย์ยุทธ์ที่อายุน้อยกว่า 30 ปีเนี่ยนะ… นับได้ว่าเธอเป็นคนที่สำเร็จเร็วที่สุดในโลกผู้ฝึกยุทธ์ในรอบร้อยปีที่ผ่านมาเลยรึเปล่า?” ฮั่วเทียนหลินพึมพำ
“ใช่ คนสุดท้ายที่ทำลายสถิติอายุน้อยที่สุดในการทะลวงเข้าสู่ระดับบรรพจารย์ยุทธ์คือเด็กชายจากสำนักบู๊ตึ๊ง แต่อายุของเขาในตอนนั้นก็ปาเข้าไป 36 แล้ว” แม่เฒ่าเทียนจี้พยักหน้า
“พรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม!” ฮั่วเทียนหลินถอนหายใจ “ถ้าเธอเป็นลูกหลานของสำนักโอสถเรา มันคงจะดีมาก”
“เจ้าจะให้สำนักโอสถของเราได้แต่สิ่งที่ดีที่สุดทั้งหมดในโลกเลยรึไง?” แม่เฒ่าเทียนจี้ยิ้มและคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “แต่ก็เอาเถอะ ข้าก็คิดเหมือนเจ้า มันคงจะดีจริง ๆ ถ้าแม่หนูนั่นเป็นศิษย์สำนักโอสถของเรา หรือไม่ก็เป็นคู่กับเสี่ยวอี้ของเราในอนาคต”
“ถ้างั้นทำไมเราไม่ช่วยเสี่ยวอี้ขอแม่หนูจากชูซานมาแต่งงานล่ะ” ฮั่วเทียนหลินแนะนำด้วยแววตาที่ลุกโชน
“ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเรื่องการแต่งงานเลย” จู่ ๆ ฉู่เทียนฮุ่ยก็ยิ้มออกมา
“ทำไม
