ยักหน้าเล็กน้อยและพูดด้วยรอยยิ้ม “อาจารย์ ผมไม่ต้องกังวลเรื่องการขุดที่นี่แล้วใช่ไหม ถ้าอาจารย์ไม่มีคำสั่งอื่น ผมว่าจะกลับแล้ว”
“นายกลับไปดีแล้ว เดิมทีฉันต้องการให้นายใช้ชีวิตตามปกติ รอจนกว่าจะทะลวงเข้าสู่ระดับบรรพจารย์ยุทธ์ ฉันถึงจะอนุญาตให้นายได้มีส่วนร่วมในกิจการของสำนักโอสถเรา” ฉู่เทียนฮุ่ยกล่าว จากนั้นเธอก็ผิวปาก ร่างหนึ่งจึงปรากฏขึ้นในห้องโถงของเรือ
“ท่านเจ้าสำนัก!”
ผู้มาใหม่เป็นชายร่างใหญ่ถือกระเป๋าสีดำใบใหญ่สองใบในมือ
หลังจากวางของลง เขาก็พยักหน้าให้โจวอี้แล้วจากไปอย่างรวดเร็ว
“นี่คืออะไร?” โจวอี้ถามด้วยความสงสัย
“เตาหลอมสยบวิญญาณ” ฉู่เทียนฮุ่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แววตาของโจวอี้เป็นประกาย เขารีบเปิดกระเป๋าทันที
มันเป็นเตาหลอมสามขาที่เกือบจะเหมือนกับเตาที่เขาได้มาก่อนหน้านี้ ดูเหมือนทำจากทองสัมฤทธิ์ ตัวขาตั้งแกะสลักด้วยลวดลายมังกร ส่วนตัวเตาถูกแกะสลักด้วยอักขระและสัญลักษณ์โบราณ ในขณะที่ฝาครอบเตาหลอมมีรูเก้ารู…
โจวอี้หยิบมันขึ้นมาและมองเข้าไปข้างใน
ผนังด้านในของเตานั้นเรียบเหมือนกระจก และยังมีประกายแสงสีแดงส่องแสงจาง ๆ ล่องลอยไปมา บางครั้งมันคล้ายกับความจริง แต่บางบางครั้งมันคล้ายกับภาพมายา
“อาจารย์ พวกมันทั้งหมดถูกแลกเปลี่ยนมาจากตำหนักหมื่นประดิษฐ์เหรอ?” โจวอี้ถาม
“ใช่ ฉันจ่ายไปเยอะมาก แต่มันก็ไม่นับเป็นอะไรได้เมื่อเทียบกับสระเย็นชำระกระจ่างและสายแร่ผลึกศักดิ์สิทธิ์ที่นายค้นพบ”
