ป็นปรมาจารย์ขั้นปลายดูเหมือนผีตายซาก ฉากนี้ทำให้เฉินซานยากที่จะยอมรับได้
การเอาชนะคู่ต่อสู้ที่เหนือกว่าสองขั้นมันน่าเหลือเชื่อเกินไป
เฉินซานมองไปที่โจวอี้ราวกับว่าเขาเห็นผี
ตัวเขาเองก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับปรมาจารย์ขั้นปลาย!
จากมุมมองนี้ หากเปลี่ยนเป็นตัวเขาที่ต่อสู้กับอาจารย์ลุงน้อย เกรงว่าตัวเขาคงมีสภาพไม่ต่างจากบรรพบุรุษตระกูลเทียนคนนี้ใช่ไหม?
เวลานี้ร่างสองร่างปรากฏขึ้นข้างหลังโจวอี้
“คุณ…คุณชายโจว…”
เยี่ยป๋อซางมองสภาพอันน่าสังเวชของเทียนโส่วจินและอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย สายตาของเขาย้ายไปที่โจวอี้ด้วยความหวาดกลัว
ทันใดนั้น เขาก็ตระหนักได้ว่าโจวอี้ไม่เคยใช้กำลังทั้งหมดตอนที่สู้กับพวกเขาเลย ไม่อย่างนั้นคนที่ชนะเขาจะไม่ใช่เฉินซาน แต่เป็นโจวอี้!
หานโหรวจ้องมองฉากนี้ด้วยความงุนงง และเธอเองก็ตกใจมากเช่นกัน
เดิมทีเธอคิดว่าความแข็งแกร่งของโจวอี้เทียบได้กับปรมาจารย์ขั้นกลาง ทว่าตอนนี้เทียนโส่วจินที่สามารถตัดแขนของเยี่ยป๋อซางได้ถูกโจวอี้ซึ่งเป็นปรมาจารย์ขั้นต้นทุบตีจนมีสภาพราวกับหมาที่ตายแล้ว
สำนักโอสถ…
ศิษย์ของสำนักโอสถแข็งแกร่งมากขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?
“มีอะไร?” โจวอี้หันกลับไปมองเยี่ยป๋อซาง
“ผู้น้อยอยากจะถามคุณชายว่าจะทำยังไงกับชายชราแซ่เทียนคนนี้?” เยี่ยป๋อซางลังเล
“เขา?”
โจวอี้เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่ายหัวและพูดว่า “มันไม่สมควรที่จะฆ่าเขาหรอก เพราะท้ายที่สุดแล้วฉันก็ไม่ได้มีความเกลีย
