าความลับแบบไหนที่มีค่าต่อชีวิตพวกแกหลายคนขนาดนี้?” โจวอี้ถามด้วยรอยยิ้ม
เยี่ยป๋อซางรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ
แค่ฟังประโยคนี้ เขาก็สามารถยืนยันการคาดเดาของเขาได้ทันที เมื่อกลับไปถึงท่าเรือ ชายหนุ่มคนนี้คงจะฆ่าพวกเขาโดยไม่ให้ใครรู้สินะ
“ผลึกศักดิ์สิทธิ์! ผู้น้อยรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน?!” เยี่ยป๋อซางตะโกนอ้อนวอน
“ฉันไม่ใช่สมาชิกของตำหนักหมื่นประดิษฐ์ และฉันไม่ได้ขาดแคลนทรัพยากรการบ่มเพาะ แกคิดว่าฉันจะสนใจผลึกศักดิ์สิทธิ์นั่นจริง ๆ เหรอ?” โจวอี้ยังคงยิ้ม
“หากมีผลึกศักดิ์สิทธิ์เพียงเล็กน้อย ผู้น้อยจะไม่ใช้มันเป็นข้อแลกเปลี่ยนในการไว้ชีวิตหรอก” เยี่ยป๋อซางสูดหายใจเข้าลึกแล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แล้วเหมืองผลึกศักดิ์สิทธิ์ล่ะ? ท่านคิดว่ามันคุ้มไหมกับชีวิตของเราทั้งหมด?”
เหมืองผลึกศักดิ์สิทธิ์?
สีหน้าของโจวอี้เปลี่ยนไปทันที เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย
ผลึกศักดิ์สิทธิ์เป็นวัตถุดิบสำหรับสร้างอาวุธที่มีค่ามากในโลกของผู้ฝึกยุทธ์ แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในสิบอันดับแรกของรายการแร่หายาก แต่ก็เป็นแร่ที่จำเป็นสำหรับการสร้างหรือปรับปรุงคุณภาพอาวุธมากมาย
โจวอี้จะไม่สนใจเลยถ้ามันมีแค่สองสามก้อนหรือต่อให้สิบก้อนก็ตาม แต่ถ้าเป็นเหมืองละก็…นับประสาอะไรกับตัวเขา แม้แต่อาจารย์ของเขาก็ยังต้องตาลุกวาว
“ว่ามา! หากข้อมูลที่แกพูดมานั้นถูกต้อง ฉันอาจพิจารณาไว้ชีวิต แต่ถ้ากล้าโกหกฉัน ฉันจะใช้วิธีทรมานทั้งหมดที่มีก่อนจะ
