บทที่ 345 นวดแก้เคล็ด
‘ลูกสาวของฉันมีที่พักพิงแล้วสินะ’ นี่คือความรู้สึกของถังเจิ้นในยามนี้
ก่อนหน้านี้เขากังวลว่าโจวอี้ ชายหนุ่มจากภูเขาคนนี้จะไม่สามารถตอบสนองความต้องการด้านการเงินให้ลูกสาวของเขาได้ เขากลัวว่าโจวอี้จะไม่สามารถดูแลครอบครัวได้อย่างเหมาะสม
ทว่าตอนนี้ความกังวลทั้งหมดของเขาสลายหายไปกลายเป็นฝุ่น
ถังเจิ้นเคยเห็นคนหนุ่มที่มีความสามารถมามากมาย แต่ไม่มีใครสักคนที่สามารถเทียบได้กับผู้ที่เป็นลูกเขยของเขาคนนี้…
เด็กคนนี้เพิ่งมาที่จินหลิงไม่กี่เดือนเองใช่ไหม?
ในช่วงเวลาสั้น ๆ ชายหนุ่มคนนี้สามารถสร้างรายได้มากมาย และยังได้รับการยอมรับจากแพทย์และผู้บริหารของโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนจินหลิงเพราะทักษะทางการแพทย์ที่วิเศษของเขา ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นได้ว่าลูกเขยของเขา “ยอดเยี่ยม” ขนาดไหน
“โอเค ๆ จงทำดีแบบนี้ต่อไปนะ แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว” ถังเจิ้นถือกระเป๋าเดินนำเข้าไปในบ้านพลางส่งเสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
และโจวอี้เองก็เดินตามไปด้วยความดีใจสุด ๆ
เขาคิดว่าการใช้เรื่องทำความดีมาซื้อใจอีกฝ่ายแบบนี้ได้ผลอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม!
เมื่อเข้าไปในห้องนั่งเล่นภายในบ้าน ความสุขของโจวอี้ก็เหมือนถูกสาดแรง ๆ ด้วยน้ำเย็นเจี๊ยบ
“คุณไปไหนมา! ฉันโทรหาคุณไม่ได้เลย! อาหารที่เตรียมไว้เย็นหมดแล้ว!” ฉินฮุ่ยเฟินจ้องมองถังเจิ้นด้วยความโกรธและตะโกนใส่ “พวกเรากินกันเสร็จหมดแล้วเนี่ย! ถ้าอยากจะกินก็ไปกินของเหลือเถอะ!”
ขณ
