บทที่ 341 พ่อตาถูกซ้อม
เฉินเจี้ยนหรงมองโจวอี้ด้วยสีหน้างุนงง ตอนแรกเขาคิดว่าโจวอี้จะต้องยื่นเงื่อนไขที่สุดกู่แน่นอน ทว่าเขาไม่คิดเลยว่าเงื่อนไขจริง ๆ กลับง่ายดายเช่นนี้
เขารู้สึกตื่นเต้น
เพราะเขารู้อยู่แก่ใจว่าหากโรงพยาบาลได้รับสูตรยาต้มอี้เฉินมา มันก็เท่ากับได้ภูเขาทองคำมาครอบครอง เพียงแค่อาศัยการขายยาต้มอี้เฉินก็สามารถมั่นใจได้แล้วว่าโรงพยาบาลจะไม่มีวันขาดเงิน และถึงกับ… ร่ำรวยเลยด้วยซ้ำ!
เฉินเจี้ยนหรงสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะพูดขึ้นว่า “ผมจะให้เงินปันผลกับคุณ 20% จากรายได้สุทธิ”
โจวอี้ยิ้มและพยักหน้า
สำหรับเขาแล้ว มันไม่สำคัญเลยว่าจะได้ส่วนแบ่ง 10% หรือ 20% แต่เมื่อเฉินเจี้ยนหรงยืนยันที่จะให้เงินปันผลมากขึ้น เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะคัดค้าน
จากนั้นโจวอี้จึงตัดสินใจยื่นขอสิทธิบัตรตามคำแนะนำของเฉินเจี้ยนหรง แล้วจึงเซ็นสัญญาความร่วมมือกับโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนจินหลิงและรอรับยาต้มอี้เฉินจำนวนสามพันขวด
“จริงสิ มีเรื่องหนึ่งที่ฉันลืมถาม ค่าใช้จ่ายในการทำยาต้มอี้เฉินหนึ่งขวดราคาเท่าไหร่งั้นเหรอ?” เฉินเจี้ยนหรงถาม
“ยาต้มอี้เฉินต้องบรรจุอยู่ในขวดหยกสั่งทำ เพื่อป้องกันไม่ให้สรรพคุณของมันด้อยลง ขวดหยกที่เราสั่งทำก่อนหน้านี้มีราคาประมาณหมื่นหยวนต่อขวด ส่วนวัตถุดิบสำหรับต้มยามีราคาต้นทุนของการต้มอยู่ที่สามพันหยวนเท่านั้น”
“ถ้างั้นก็เท่ากับว่าต้นทุนต่อขวดอยู่ที่ไม่เกินหมื่นสามหรือหมื่นสี่พันหยวนต่อขวดเ
