บทที่ 338 ก้างขวางคอ
หลังจากส่งหลิวเสวียนเสวี่ยนกลับไปแล้ว โจวอี้ก็ไปฝึกฝนกับลูกสาวสองคนของเขาในโรงยิมอีกหนึ่งชั่วโมง ก่อนจะพาพวกเธอไปอาบน้ำและเข้านอน จากนั้นเขาก็ออกจากบ้านเพื่อรีบไปที่เมืองภาพยนตร์ซีซือ
ทว่าคราวนี้ที่เขาออกไป เขาไม่ได้รับการปกป้องจากแม่เฒ่าเทียนจี้อีกต่อไปแล้ว
สำหรับเฉินซานและอิงหง โจวอี้ได้จัดให้พวกเขาอยู่ในจินหลิงเพื่อปกป้องลูกสาวที่มีค่าทั้งสองของเขา
แม้จะไม่มีใครคอยปกป้องเขา เขาก็ไม่ตื่นตระหนก
เขาทะลวงเข้าสู่ระดับปรมาจารย์แล้ว และยังมีความแข็งแกร่งมากพอจะฆ่าปรมาจารย์ขั้นกลางได้ ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกมั่นใจว่าเขาจะไม่เป็นอันตรายใด ๆ ตราบใดที่เขาไม่ไปยั่วยุผู้แข็งแกร่งระดับบรรพจารย์ยุทธ์
เที่ยงคืน
โจวอี้นั่งแท็กซี่ไปถึงโรงแรมเฉิงถังในเมืองภาพยนตร์ซีซือ และมาถึงห้องที่ถังหว่านพักอยู่โดยไม่มีใครสังเกตเห็น
ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีตนี้เกาเซินได้เปิดเอาไว้ให้เขาได้เข้าพัก
ภายในห้องนอนที่มืดสลัวนี้ ถังหว่านยังไม่หลับ แต่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่อย่างเงียบ ๆ บนโซฟา
“ทายซิ ใครเอ่ย?”
โจวอี้ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังถังหว่านพลางเอามือมาปิดตาเธอไว้
“พ่อของลูกสาวฉันไง” ถังหว่านยิ้มและพูดขึ้นหลังจากที่สะดุ้งตกใจ
“ไหนลองเรียกผมว่าสามีหน่อยซิ”
“คุณสามีคะ!”
“ฮ่า ๆ สามีคนนี้รักภรรยาที่สุด…”
จากนั้นทั้งห้องก็อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความรัก
เช้าวันรุ่งขึ้น
ถังหว่านตื่นขึ้นจากการหลับใหลและหันไ
