กลางดึก
ฝนตกปรอย ๆ ชะล้างโลกทั้งใบ แต่ก็ไม่สามารถสั่นคลอนหัวใจของหนี่อันหงได้
คำพูดพ่อยังคงก้องอยู่ในหูของเขา
เขาไม่เคยคิดฝันเลยว่าเพื่อนใหม่ที่เขารู้จักโดยบังเอิญจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ แถมยังไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดา โจวอี้สามารถเหยียบย่ำตระกูลผางซึ่งเป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในเหอเฉิงจนย่อยยับด้วยตัวเองเพียงคนเดียว
หน้าต่างรถถูกเลื่อนลงเปิดออก
เขาขับรถด้วยมือเดียว รู้สึกถึงลมเย็นที่พัดเข้ามานอกหน้าต่าง จู่ ๆ เขาก็หัวเราะเยาะตัวเอง
“ฉันโชคดีสินะ?”
“เขาเป็นคนใหญ่โตขนาดนั้น แล้วฉันจะไปคบกับเขาต่อได้ยังไง?”
หนี่อันหงกระสับกระส่ายเล็กน้อย เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ สายตาของเขากวาดมองไปที่ริมถนนข้างหน้าและเห็นคู่รักหนุ่มสาวสองคนกำลังเดินจูงมือกัน
ผู้ชายและผู้หญิงแต่งตัวตามแฟชั่น ซึ่งไม่ได้เน้นใส่เสื้อผ้าที่หนาเพื่อเพิ่มความอบอุ่น
ท่ามกลางลมหนาว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตัวสั่นเพราะความเย็น แต่พวกเขากลับดูไม่ได้สนใจมันเท่าไหร่ และต่างคนต่างพยายามทำตัวให้ดูดีเพื่อให้อีกฝ่ายประทับใจ
“ย่ามันเถอะ ไอ้โง่สองคนนี้อยากจะสวยหล่อกันจนไม่กลัวว่าจะถูกแช่แข็งจนตายห่า…”
หนี่อันหงสำลักควันบุหรี่ก่อนจะสบถสองสามคำ จากนั้นรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
ทันใดนั้นเขาก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
ไม่ว่าโจวอี้จะมีสถานะเป็นอะไรก็ตาม หรือต่อให้เป็นพระเจ้าก็เถอะ สุดท้ายแล้วโจวอี้ก็ยังเป็นเพื่อนของเขาอยู่ดี จริงไหม?
สิ่งที่เขาต้องทำก็แ
