บทที่ 324 ปีศาจสาวผู้ดึงดูดความเกลียดชังมาให้
ลู่เจินนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น แม้ว่าใบหน้าของเธอจะไม่แสดงออก แต่แท้จริงแล้วกลับรู้สึกสนใจสถานการณ์นี้ เธอต้องการดูว่าโจวอี้จะแก้ไขสถานการณ์ปัจจุบันได้อย่างไร
เปิดประตูแต่ไม่ให้ยืมเงิน!
ที่เธอทำแบบนี้เพราะเธอดูออกว่าเจ้านายของเธอต้องการจะทำอะไร
เจ้านายของเธอซ่อนตัวอยู่ในห้อง ซึ่งแน่นอนว่าการทำแบบนี้เป็นเพราะต้องการแกล้งโจวอี้
อย่างไรก็ตาม เธอยังคงแอบหวังว่าท้ายที่สุดเจ้านายของเธอจะยอมให้โจวอี้เข้าไปในห้องนอนใหญ่ได้ และเป็นการดีที่นับจากนี้โจวอี้จะกลายเป็นผู้ชายของเจ้านายเธอ เนื่องจากหลายปีที่ผ่านมานี้ เมื่อไม่มีผู้ชายอยู่ข้างกาย นิสัยและอารมณ์ของเจ้านายเธอก็เริ่มแปลกไปมากขึ้น
ลู่เจินมองไปที่โจวอี้และเตรียมใจไว้ว่า ตราบใดที่โจวอี้ได้รับการยอมรับจากเจ้านายของเธอ เธอจะไม่พูดอะไรสักคำและจะเป็นคนทำโบว์แดงใหญ่ให้กับโจวอี้เลยด้วยซ้ำ
“เซี่ยหลู่ ฉันเข้ามาแล้ว หยุดจงใจซ่อนตัวแบบนี้สักทีและรีบออกมา!” โจวอี้ตะโกน
“ฉันง่วงแล้ว พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน! อย่ารบกวนฉันอีกนะ ไม่งั้นฉันจะไล่คุณออกไป” น้ำเสียงขี้เกียจของเซี่ยหลู่ดังออกมาจากห้องนอนใหญ่
ทว่าเมื่อโจวอี้ได้ยินประโยคนี้ แทนที่เขาจะไม่พอใจ เขากลับมีความสุขมาก
ตอนที่อยู่ในภูเขาชางหลาง เขาสามารถนอนได้ทุกที่
บนกิ่งไม้ ในถ้ำ ในกองหญ้า บนโขดหิน… ดังนั้นการนอนบนโซฟาในห้องนั่งเล่นของห้องระดับนี้ในโรงแรมระ