เชิงเขาสูงตระหง่านทางตะวันตกเฉียงเหนือของเหอเฉิง
หิมะสีขาวปกคลุมเต็นท์จนเกือบจะกลายเป็นสีขาวทั้งหมด
ตรงกันข้ามกับความหนาวเหน็บที่อยู่ข้างนอก เวลานี้มีหม้อเนื้อแกะปรุงสดใหม่อยู่ภายในเต็นท์ ซึ่งมันได้ให้ความอบอุ่นกับใครบางคนที่กำลังยิ้มร่า
ผางซานเซิ่งกำลังนั่งไขว่ห้างพลางอ่านหนังสือและเพลิดเพลินไปกับเวลาว่าง
“นายท่านสาม เรากลับมาแล้ว” เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น ชายหนุ่มและชายชราสองคนก็เข้ามาในเต็นท์ พวกเขาถือถุงผ้าฝ้ายเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใสเป็นพิเศษ
“นายกลับมาเร็วมาก เอาเป็นว่าเราอบอุ่นร่างกายกันก่อน กินเนื้อแกะแล้วก็ดื่มซุปเนื้อแกะให้ร่างกายสดชื่นกันเถอะ” ผางซานเซิ่งโยนหนังสือทิ้งขณะพูดด้วยท่าทางเป็นมิตร
“นายท่านสาม เรามาแลกเปลี่ยนกันก่อนเถอะ!” ชายชรากล่าว
“เงินคุณขาดมือมากเกินไปหรือว่าคุณกลัวว่าฉันจะไม่จ่ายเนี่ย?” ผางซานเซิ่งขมวดคิ้ว จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเผยยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วพูดว่า “คุณนักเก็บสมุนไพร ตอนนี้เงินขาดมือใช่ไหม?”
“ไม่ แต่คุณตามหาสมุนไพรเยอะมาก ฉันเกรงว่าอีกไม่นานที่นี่จะเต็มไปด้วยนักเก็บสมุนไพรมากมายที่นำสมุนไพรมาขายให้คุณ ถ้าหากฉันชักช้า มันจะยุ่งเหยิงมากถ้ามีคนมาที่นี่เยอะขึ้น!”
“ฮ่า ๆๆ” ผางซานเซิ่งหัวเราะสองสามครั้ง ก่อนจะตรวจสอบสมุนไพรที่อีกฝ่ายนำมาด้วย จากนั้นจึงต่อรองราคาและโอนเงินให้อีกฝ่าย
กริ๊ง~
ผางซานเซิ่งมองไปยังหมายเลขผู้โทรเข้า จากนั้นก็กดรับสายด้วยรอยยิ้ม “
