ุณ ถ้าคุณไม่ต้องการทำงาน คุณจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่”
ถังหว่านยิ้มตอบ แต่เธอก็งุนงงมากขึ้น
ทำไมอยู่ ๆ ถึงทำดีด้วยขนาดนี้?
เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
ใครคือ ‘พวกเขา’ ที่ผู้จัดการเหยียนพูดถึง?
ทำไม ‘พวกเขา’ ต้องยืนหยัดเพื่อเธอด้วย?
ทำไมถึงอยากช่วยเธอนัก?
และเมื่อถังหว่านออกมาจากห้อง เหยียนเผิงเชาก็เดินออกมาส่งเธอด้วยตัวเอง ซึ่งทำให้เลขาหลายคนของเหยียนเผิงเชาถึงกับประหลาดใจ
แทนที่จะกลับไปที่สตูดิโอ เธอขอให้ซุนเหมิงออกจากบริษัทไปพร้อมกับเธอ
ภายในรถตู้เมอร์เซเดสเบนซ์ ซุนเหมิงนั่งข้างถังหว่านพร้อมแฟ้มเอกสารในอ้อมแขนของเธอ
ถังหว่านจมอยู่ในความคิด ซุนเหมิงคิดจะอ้าปากพูดหลายครั้งแต่สุดท้ายก็ไม่กล้ารบกวนถังหว่าน
“เธอต้องการจะพูดอะไร?” ในที่สุดถังหว่านก็พูดขึ้นก่อน
“พี่หว่าน เกิดอะไรขึ้น? ฉันเห็นคุณหลิวกับพี่เฉิน… มันแปลก!”
“แปลกยังไง?”
“พี่ไม่รู้หรอก หลังจากที่พี่เข้าไปในห้องของผู้จัดการเหยียน รอยยิ้มของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที และจากนั้นพวกเขาก็ทำตัวกับฉันแบบ… ใจดี ใช่ ใจดีมาก ๆ ทั้งคู่ยังบอกด้วยว่าหากมีความต้องการอะไรให้บอกพวกเขาได้ พวกเขาจะช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถ”
ถังหว่านได้ยินแล้วก็พยักหน้าเงียบ ๆ
หลังจากผ่านไปพักใหญ่ จู่ ๆ เธอก็ถามขึ้นว่า “ตอนที่สัญญาของฉันหมดอายุ เธอต้องการอยู่บริษัทนี้ต่อไป หรือว่าจะไปกับฉัน”
“ตามพี่ไปอยู่แล้ว!” ซุนเหมิงตอบโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด
“ดี!”
ถังหว่านไม่ได้พูด
