บทที่ 317 สังหาร
กึ่งปรมาจารย์?
ฉันอัดคนในตระกูลผางไปมากกว่าสิบแล้ว แต่กลับส่งคนอ่อนแอแบบนี้มารับมือฉันเนี่ยนะ?
โจวอี้รู้สึกผิดหวัง เขามองชายชราด้วยสีหน้าดูถูก “ตาเฒ่า ตระกูลผางของแกดูถูกฉันเกินไปหน่อยรึเปล่า? แต่ก็เอาเถอะ ไหน ๆ ก็โผล่มาแล้ว ถ้ามีความสามารถก็เข้ามา ในเมื่อคุยกันอย่างอารยชนไม่ได้ บิดาคนนี้จะกระทืบตระกูลผางให้โงหัวไม่ขึ้นเลยคอยดู!”
“ปากดีเกินไปแล้ว!”
สีหน้าของชายชราเปลี่ยนเป็นเย็นชา เขาซัดฝ่ามือออกไปยังใบหน้าของโจวอี้ทันที ความรุนแรงของฝ่ามือนี้ส่งผลให้เกิดเสียงหวีดหวิวจากฝ่ามือเสียดสีกับอากาศโดยรอบ ด้วยการโจมตีที่รวดเร็วรุนแรงเช่นนี้ย่อมฆ่าตายได้แม้กระทั่งวัวแน่นอน
และเห็นได้ชัดว่าเขามีเจตนาฆ่าโจวอี้!
“อยากฆ่าฉันเหรอ?”
เข็มเงินปรากฏขึ้นที่หว่างนิ้วของโจวอี้อย่างฉับพลัน จากนั้นมันก็ถูกแทงเข้าไปในฝ่ามือของชายชราที่ซัดเข้ามา โจวอี้ปิดท้ายด้วยการยกเท้าขึ้นถีบหน้าอกของอีกฝ่าย ส่งร่างชรานั้นให้กระเด็นลอยออกไปไกลราวกับว่าวสายป่านขาด
ทว่าโจวอี้ไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้น เขาพุ่งตัวตามร่างของชายชราที่ลอยกระเด็นออกไปได้ว่องไวดุจเงา ก่อนจะกระโดดชกด้วยหมัดอันรุนแรงจนทุกคนรอบด้านได้ยินเสียงกระดูกหักชัดเจนราวกับเสียงประทัด
“ตายซะ!”
การถีบที่ไร้ความปรานีผสมกับหมัดอันรุนแรง ส่งผลให้ชายชรากระเด็นไปกระแทกพื้นอย่างแรงกระดูกหน้าอกแตกละเอียดนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง
สมาชิกตระกูลผางทั้งหมดเห็นฉากน
