งตกตายด้วย
“ฮ่า ๆ”
ยอดฝีมืออย่างประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อและเจ้าเทวนิกายสุริยันต่างหัวเราะร่า เมินภาพลักษณ์ตนเองไปสิ้น
ตายแล้ว ในที่สุดเจียงผิงอันก็ตาย!
ไม่ว่าเจ้าจะพรสวรรค์เลิศล ้าเพียงไร ไร้เทียมทานแค่ไหน การท้าทายยอดฝีมือมากมายเช่นนี้ก็เท่ากับรนหาที่ตายอยู่ดี
ยอดฝีมือสิบกว่าคนที่ต่อสู้กับเจียงเมี่ยวอีอยู่ผ่อนหายใจโล่งอกเจียงผิงอันตายไปแล้ว คนอื่น ๆ ก็สามารถมาช่วยจัดการเจียงเมี่ยวอีช่วยผ่อนแรงกดดันพวกเขาได้
“เจียงเมี่ยวอี พ่อเจ้าตายแล้วนะ!”
ยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตบูรณาการผู้หนึ่งโจมตีพลางพูดข่มขวัญเจียงเมี่ยวอี อยากให้นางเผยช่องโหว่ให้สังหาร
“ปัญญาอ่อน ขยะพรรค์นี้นับเป็นอะไร ถึงจะฆ่าท่านพ่อข้าได้?”
เจียงเมี่ยวอีเหยียดเยาะ
เมื่อเช่นท่าทีเช่นนี้ของนาง หัวใจของเหล่ายอดฝีมือก็ดิ่งร่วง
หรือเจียงผิงอันจะยังไม่ตาย?
ไม่มีทาง
เจียงผิงอันถูกพายุมิติฉีกกราชากไปแล้ว โลหิตสักหยดก็ไม่เหลือ เขาไม่มีทางยังมีชีวิต!
ขณะที่ปวงชนคิดว่าเจียงผิงอันตกตายไปแล้วนั้นเอง หนึ่งร่างสูงใหญ่ก็ปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ
ดวงตาสีดำของเจียงผิงอันเรืองรอง อักขระประหลาดสีเขียววูบไหวที่หลังมือเขา กฎเกณฑ์ลึกลับโอบล้อมรอบกาย
เมื่อเห็นเจียงผิงอันปรากฏตัว พวกเจียงเสียวเสวี่ยผู้สิ้นหวังพลันเบิกตากว้าง น ้าตานองอย่างปรีดา
เขายังมีชีวิต ยังไม่ตาย!
รอยยิ้มบนใบหน้าศัตรูทั้งหลายแข็งค้าง
“เป็นไปไม่ได้!”
“เจียงผิงอันตายไปแล้วชัด
