บทที่ 288 เงินและทรัพยากร
มณฑลชิงไห่
เทือกเขาฉีเหลียนนั้นมีลักษณะเด่นคือยอดเขาสูงชัน หินขรุขระ และปกคลุมไปด้วยหิมะที่ตกลงมาจากท้องฟ้า ซึ่งค่อย ๆ เปลี่ยนภูเขาให้กลายเป็นสีขาวโพลน
ก่อนถึงยอดเขาครึ่งทาง
พื้นที่เกือบ 100 ตารางเมตร ถูกล้อมรอบด้วยรั้ว และมีถ้ำอยู่ใต้หน้าผา
หญิงผมสีเงินสลวยใบหน้างดงามเดินออกมาจากถ้ำ และสายตาก็สบเข้ากับสตรีงดงามอีกคนหนึ่งซึ่งหน้าตาเกือบจะเหมือนเธอ
“ฉันต้องการแกนวิญญาณหรือไม่ก็ยาเม็ด” หลวนเทียนไฉกล่าว
“ฉันให้แกนวิญญาณสองอันสุดท้ายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?” หลวนเทียนเฟิงที่อยู่ในลานตอบกลับด้วยสีหน้าหงุดหงิด จิตใจของเธอแทบลุกเป็นไฟ
“แกนวิญญาณคุณภาพต่ำใช้กับฉันได้นานแค่สิบวันเท่านั้นแหละ”
“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าเพิ่งใช้มันตอนนี้! เงินของเราใช้ไปเกือบหมดแล้วนะ และทรัพยากรทั้งหมดที่เราสำรองไว้ก็กำลังจะหมดลง เว้นแต่จะมีข่าวดีจากคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง พวกเราทำได้เพียงอดทนและฝึกฝนอย่างหนักด้วยความพยายามของเราเอง!”
“แล้วเมื่อไหร่จะมีข่าวดีมาสักทีล่ะ?”
“เธอถามฉัน แล้วฉันจะไปถามใครได้? มีคนที่สามารถจ้างปรมาจารย์ได้น้อยลงเรื่อย ๆ…”
กริ๊ง…
จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือของหลวนเทียนเฟิงก็ดังขึ้น
แววตาของเธอเป็นประกายเมื่อเห็นรายชื่อผู้โทรเข้า เธอพูดอย่างตื่นเต้นว่า “สำนักงานจัดหาว่าจ้างของคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงโทรมา! น่าจะเป็นข่าวดี!”
“รีบรับสายเร็ว!”
“เข้าใจแล้ว!”
หลวนเทียนเฟิงรีบกดป
