บทที่ 287 พี่น้องฝาแฝดระดับปรมาจารย์
หานซือเหนียงรับหนังสือเล่มเล็กมาไว้ในมือ เธอไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายทำแบบนี้ทำไม เพราะพวกเขาทั้งหมดมีใบรับรองของคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงอยู่แล้ว
ทว่าเมื่อเธอเปิดมันออกมาอ่าน สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที
เค่อชิง?
เค่อชิงคนที่ 24?
แน่นอนว่าหานซือเหนียงเข้าใจว่าตัวตนของ ‘เค่อชิง’ หมายถึงอะไร มันเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศและอำนาจ
ท่าทีของเธอเปลี่ยนไปทันที เธอมองโจวอี้ด้วยความเคารพ ก่อนจะกุลีกุจอรินชาและน้ำให้กับทั้งสามคน จากนั้นก็ถามด้วยความเคารพว่า “ท่านเค่อชิงมาที่นี่มีอะไรให้ดิฉันรับใช้?”
“ผมต้องการหาผู้คุ้มกันที่แข็งแกร่งสักสองคน” โจวอี้กล่าว
“ระดับกึ่งปรมาจารย์?” หานซือเหนียงถาม
“ปรมาจารย์! แม้ว่าจะยังอ่อนแอไปสักหน่อย แต่กับงานผู้คุ้มกันก็น่าจะเพียงพอแล้วในตอนนี้” โจวอี้กล่าวอย่างใจเย็น
“คุณกำลังมองหาคนที่แข็งแกร่งระดับปรมาจารย์มาเป็นผู้คุ้มกันของคุณเหรอ?” หานซือเหนียงดูแปลกใจ
เท่าที่เธอรู้ มีผู้ฝึกยุทธ์ระดับปรมาจารย์บางคนที่ยอมลดสถานะของตัวเองมาเป็นผู้คุ้มกันให้คนอื่น แต่ปรมาจารย์เหล่านั้นเป็นผู้ฝึกยุทธ์ไร้สังกัด ดังนั้นพวกเขาจึงต้องพึ่งพาตัวเองให้ได้มาซึ่งทรัพยากรจำนวนมากในการฝึกฝน และการทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกันชั่วคราวก็สร้างความมั่งคั่งให้พวกเขาได้มาก
อย่างไรก็ตาม ท่านเค่อชิงผู้นี้บอกว่าต้องการผู้คุ้มกันสองคนซึ่งต้องอยู่ในระดับปรมาจารย์ ทว่าจาก