บทที่ 283 ขับได้ชำนาญ
หม่าเซียวลี่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ และเห็นเหตุการณ์ที่โจวอี้มอบของให้แก่โค้ชโจว แม้ว่าเธอจะไม่เคยได้ยินชื่อ ‘ยาต้มอี้เฉิน’ แต่เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของโค้ชโจว เธอก็เดาได้ว่ายานี้คงมีค่ามาก
จู่ ๆ เธอก็นึกได้ถึงอะไรบางอย่าง
ดูเหมือนว่าเฉินอันฉีคงไม่สามารถรอดพ้นเงื้อมมือของโจวอี้ไปได้แน่
พระยูไลใช้กำลังเพื่อปราบราชาวานร ในขณะที่โจวอี้อาจใช้เสน่ห์ความเป็นชายของเขาเพื่อทำให้เฉินอันฉีหลงใหล
เธออิจฉาขึ้นมาเล็กน้อย
ถ้าเธอทำได้ เธอก็อยากจะเป็นผู้หญิงของโจวอี้เหมือนกัน แม้ว่าเธอจะต้องลุ่มหลงเขาไปตลอดกาล แต่เธอก็คงจะรู้สึกโชคดีและมีความสุข
“อนิจจา…” หม่าเซียวลี่ลอบถอนหายใจ
เธอรู้ตัวเองดีว่าคงไม่สามารถทำให้โจวอี้ประทับใจกับรูปลักษณ์ภายนอกของเธอได้
ทันใดนั้น เฉินอันฉีก็ลงมาจากรถฝึกขับของโรงเรียนสอนขับรถ
เมื่อเธอเผชิญหน้ากับโจวอี้อีกครั้ง อารมณ์ของเธอก็ค่อนข้างซับซ้อน
เมื่อไม่นานมานี้ การที่โจวอี้ไปที่เมืองภาพยนตร์กับเธอ เธอคิดว่าโจวอี้อาจมีความรู้สึกดี ๆ ให้กับเธอบ้าง พูดตามตรงแล้วเธอก็คาดหวังเช่นกัน
ทว่าจากสิ่งที่เธอได้เห็นและได้ยินในภายหลัง เธอก็ตระหนักได้ว่าเธอคิดไปเองคนเดียว การที่โจวอี้ไปเมืองภาพยนตร์กับเธอนั้น เป้าหมายที่แท้จริงของเขาไม่ใช่เพราะสนใจเธอ
เขามีภรรยาและลูกแล้ว
“หมอโจว สวัสดีค่ะ!” เฉินอันฉีสะกดกลั้นอารมณ์ที่ซับซ้อนและยิ้มทักทาย
โจวอี้ยิ้มและถามกลั