่ในรถ
“นายท่านรอง มีศิษย์นิกายเร้นลับอยู่ข้างหน้า รถของเขาถูกชนท้ายและกำลังแก้ปัญหา” เยี่ยนเสี่ยวซีไม่ได้บอกว่าเขาถูกโจวอี้ซ้อมเพราะกลัวว่าเขาจะถูกลงโทษเพราะเข้าไปหาเรื่องศิษย์นิกายเร้นลับ
“ศิษย์นิกายเร้นลับ?”
สีหน้าของเยี่ยนเทียนหรูเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปิดประตูรถและเดินลงไป
เยี่ยนเสี่ยวซียื่นร่มให้เขาทันที
“เสี่ยวซี นายแน่ใจนะว่าอีกฝ่ายเป็นศิษย์ของนิกายเร้นลับ?” เยี่ยนเทียนหรูถามขณะเดินไปข้างหน้า
“เขารู้จักตระกูลเยี่ยนของเรา และเขายังรู้ว่าเรากำลังส่งวัตถุดิบยา และเขายังถามว่าใครคือผู้รับผิดชอบการส่งวัตถุดิบยาในครั้งนี้” เยี่ยนเสี่ยวซีตอบ
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ความสงสัยส่วนใหญ่ของเยี่ยนเทียนหรูก็หายไป
เยี่ยนเทียนหรูเดินเข้าไปหาโจวอี้ หลังจากแนะนำตัวแล้ว เขาก็ถามอีกฝ่ายว่า “นายเป็นสาวกของนิกายเร้นลับเหรอ นายมีป้ายประจำตัวของนิกายเร้นลับไหม?”
“คราวนี้เราซื้อวัตถุดิบยามาอย่างลับ ๆ ดังนั้นเราไม่สามารถพกป้ายประจำตัวได้ ไม่งั้นถ้าเกิดเรื่องราวไม่คาดฝันขึ้นมา มันจะเป็นการเปิดเผยตัวตนของนิกายเรา” โจวอี้พบว่าอีกฝ่ายขมวดคิ้ว เขาจึงพูดต่อไปว่า “อาจารย์ของผมคือเฮยอู่หยา เขาได้บอกผมว่าถ้าพบกับผู้อาวุโสตระกูลเยี่ยนก็ให้เอ่ยทักทายแทนด้วย”
ครั้นได้ยินคำพูดนี้ แววตาระแวดระวังของเยี่ยนเทียนหรูก็ผ่อนคลายลงทันที
ไม่ผิดแน่!
ผู้รับผิดชอบในการประสานงานระหว่างตระกูลเยี่ยนและนิกายเร
