บทที่ 278 สังหารทั้งหมดและเอาสินค้าออกไป
ภายในอาคารใกล้ท่าเทียบเรือ โหยวเก๋อซางนั่งขัดสมาธิอย่างเงียบ ๆ ความรู้สึกกระสับกระส่ายยังคงวนเวียนอยู่ในใจ
“มีศัตรู!”
เธอได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากระยะไกล
ทันใดนั้น สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป เธอคว้ากระเป๋าหอกสีดำข้างตัวแล้ววิ่งออกไปอย่างว่องไวราวกับลูกธนูที่พุ่งออกจากคันธนู
ฝนที่ตกลงมาดูเหมือนจะมีบทบาทสำคัญ โหยวเก๋อซางเหยียบเม็ดฝนและวิ่งไปในอากาศด้วยร่างกายที่เพรียวบางของเธอ
ภายในช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงสิบวินาที เธอก็มาถึงที่เกิดเหตุ
เธอยืนอยู่บนตู้คอนเทนเนอร์ที่วางซ้อนกันหลายตู้
ภายใต้ม่านฝนนี้ มีกลุ่มคนกำลังโจมตีและสังหารคนของเธอ
ภายใต้แสงสลัว ศพนับสิบนอนเกลื่อนกลาด…
“ไอ้สารเลว! ใครกล้าโจมตีนิกายเร้นลับของเรา!!” โหยวเก๋อซางตะโกนและพุ่งเข้าใส่ศัตรูหลายคนที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร
ปัง! ปัง!
ทันใดนั้น ร่างที่เร็วเหมือนสายฟ้าสองร่างก็พุ่งมาขวางทางเธอไว้
มันคือมังกรขนาดใหญ่สองตัวที่ก่อตัวขึ้นจากมวลน้ำฝน ทำให้ร่างของเธอถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว
โหยวเก๋อซางไม่รีรอ เธอรีบเปิดกระเป๋าหอกและประกอบหอกที่อยู่ข้างในอย่างรวดเร็ว
เพียงพริบตา หอกยาวก็อยู่ในมือของโหยวเก๋อซาง
เธอชี้ปลายหอกไปที่เป้าหมายด้านหน้า
ขณะที่ปลายหอกถูกยกขึ้นชี้ตรงไปยังสองร่างตรงหน้า โหยวเก๋อซางก็ตะโกนขึ้นมาด้วยสีหน้ามืดมน “พวกแกสองคนมาจากไหน? ทำไมพวกแกถึงโจมตีนิกายเร้นลับของเรา! ทำไมแกถึงกล้าท
