บทที่ 275 พลังวิญญาณเหลว
รถสีแดงจอดอยู่ในทุ่งกว้าง
การตกแต่งภายในรถเป็นโทนสีชมพู อีกทั้งยังมีกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงจาง ๆ อยู่ในรถ และนี่ก็คือรถที่โจวอี้ยืมมาจากเหลียนซานชั่วคราว
เขาขึ้นรถแล้วสตาร์ต
รถสีแดงพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็วราวกับลูกศรที่ถูกปล่อยออกจากคันธนู
“พี่เอารถคันนี้มาจากไหน?” ถงหู่ซึ่งนั่งประจำตำแหน่งที่นั่งผู้โดยสารถามด้วยความสงสัย
“ฉันยืมมาชั่วคราวน่ะ” โจวอี้ยิ้ม
เขาบังคับพวงมาลัยและเหยียบคันเร่ง
พวกเขาทั้งสามได้กำจัดศพทั้งสี่ระหว่างทางมาที่นี่แล้ว แม้จะมีคนพบศพทั้งสี่ในภายหลัง แต่จะไม่มีใครสามารถหาเบาะแสใด ๆ ได้เลย
แม่เฒ่าเทียนจี้นั่งอยู่เบาะหลัง เธอรู้ว่าโจวอี้มีความลับซ่อนอยู่ แต่เธอไม่มีความคิดที่อยากจะถาม
เธอมองไปยังทิศทางที่เคยต่อสู้และเผยยิ้มออกมา “ฉันเข้าใจได้ที่เสี่ยวอี้สามารถฆ่าปรมาจารย์ไปได้คนหนึ่ง แต่ความสามารถของเสี่ยวหู่ในการฆ่าปรมาจารย์นั้นก็เกินความคาดหมายของฉันมาก”
“ผม?” ถงหู่ตกตะลึง จากนั้นเขาก็หัวเราะ “คุณย่า ถ้าผมไม่ได้รับบาดเจ็บ ผมก็มั่นใจว่าถ้าเป็นการต่อสู้แบบตัวต่อตัว ผมสามารถฆ่าปรมาจารย์คนนั้นได้แน่นอน แต่วันนี้ผมบาดเจ็บสาหัสนี่นา ผมฆ่าเขาไม่ได้หรอก”
“เจ้าไม่ได้ฆ่าเขา? ถ้างั้นใครเป็นคนฆ่าปรมาจารย์คนนั้น?”
“พี่โจวอี้ไง!” ถงหู่ตอบ
“เสี่ยวอี้ฆ่าปรมาจารย์ถึงสองคน?” แม่เฒ่าเทียนจี้ตกใจมาก
“ผมแค่โชคดีเท่านั้น” โจวอี้ยิ้ม
เขาเองก็ยังรู้สึกไม่อยากจะเชื่
