บทที่ 271 ถงหู่หนี!
เซี่ยงไฮ้ ท่าเรือโกลเด้นเกท
ตู้คอนเทนเนอร์หลายพันตู้วางอยู่ทั่วทุกที่ ฝนที่ตกปรอย ๆ ทำให้คนงานจำนวนมากเปียกโชกจนหนาวเหน็บ
บนพื้นที่โล่งกว้างบริเวณหนึ่ง ท่ามกลางตู้คอนเทนเนอร์ที่วางเรียงรายกันมากมาย ชายสามคนกำลังแผ่กลิ่นอายอันแข็งแกร่งขณะต่อสู้กันท่ามกลางสายฝน
เวลานี้ถงหู่มีสีหน้าย่ำแย่ เขาไม่เคยคิดว่าตนเองจะถูกจับได้แถมยังยังถูกปรมาจารย์สองคนล้อมไว้
สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุดคือปรมาจารย์สองคนที่โจมตีเขาไม่ใช่สองคนที่เขาตรวจพบก่อนหน้านี้ นั่นหมายความว่าอย่างไร?
ย่อมหมายความว่าที่นี่มีปรมาจารย์อย่างน้อยสี่คน!
เขาต้องการที่จะหนี!
คู่ต่อสู้ของเขาแข็งแกร่งมาก แม้ว่าตอนนี้เขาจะสามารถสู้กลับได้ แต่เขารู้ดีว่าถ้าเขายังมัวอยู่ที่นี่ หัวหน้ากลุ่มของฝ่ายตรงข้ามคงจะมาถึง ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นคงจะเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะหลบหนี
“พยัคฆ์จู่โจม!”
ในที่สุดพลังของถงหู่ก็ปะทุออกจนถึงขีดสุด พลังที่พวยพุ่งออกมานั้นส่งผลให้ลมและฝนรวมตัวกันทันที เผยให้เห็นร่างเสือที่สูงราว ๆ สามฟุต เขี้ยวและกรงเล็บของมันแหลมคมอันตรายและไม่ใช่ภาพมายา
ทันใดนั้น เสือดุร้ายก็กระโจนเข้าใส่ชายวัยกลางคนตรงหน้าถงหู่ มันเป็นการโจมตีอย่างบ้าระห่ำราวกับต้องการแลกชีวิตให้ตายไปพร้อมกัน
สีหน้าของปรมาจารย์วัยกลางคนถึงกับเปลี่ยนไป เขาอยู่ในระดับปรมาจารย์จึงเห็นได้ชัดว่าการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามนั้นแข็งแกร่งมาก และถ
