บทที่ 267 กว้านซื้อไปอย่างมหาศาล
ณ ร้านหมื่นห้องยา
กลิ่นหอมของยาลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ ผสมปนเปไปกับเสียงกิจกรรมจากภายในร้าน
หลานอวี้หรงยืนกอดอกอยู่บนบันได สายตาจ้องมองไปยังลูกจ้างที่กำลังยุ่งอยู่กับการขายวัตถุดิบยาให้ลูกค้า
วันนี้เธอมีลูกค้ารายใหญ่
ไม่สิ ไม่ใช่แค่เธอคนเดียว
เท่าที่เธอรู้ ร้านยาเกือบทั้งหมดในตลาดยาแห่งนี้ทำยอดขายได้เป็นจำนวนมาก
ส่วนอีกฝ่ายคือใคร? เธอไม่รู้เลย
ตัวแทนของลูกค้าผู้รับหน้าที่มาซื้อวัตถุดิบยาทั้งหมดนี้มีชื่อว่า อันเซาจือ
ชื่อแซ่ไม่ใช่คนตระกูลใหญ่ รูปลักษณ์หน้าตาก็ธรรมดา หากอยู่ปะปนกับฝูงชนคงจะไม่มีใครสังเกตเห็น
“เจ้านาย ทุกอย่างครบแล้ว” ลูกจ้างเดินไปที่หน้าบันได ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองแล้วเอ่ยขึ้น
“คิดราคาแล้วหรือยัง?” หลานอวี้หรงถาม
“คิดแล้วครับ รวมเป็นเงิน 243,255,600 หยวน”
“ปัดเศษออกให้หมด”
“ครับ”
ไม่กี่นาทีต่อมา อีกฝ่ายก็จ่ายบิลและออกไปพร้อมกับวัตถุดิบยามากมาย
หลานอวี้หรงเดินลงบันไดและมองไปยังชั้นวางยาอันว่างเปล่า เธอสงสัยเกี่ยวกับตัวตนเจ้านายของอันเซาจือเหลือเกิน
ตามข้อมูลที่เธอได้รับมา อีกฝ่ายซื้อวัตถุดิบยาในตลาดยาจินหลิงไปจำนวนมหาศาล เพื่อนเก่าของเธอได้แอบจดบันทึกการกว้านซื้อครั้งนี้ไว้อย่างเงียบ ๆ และสรุปได้คร่าว ๆ ว่าอย่างน้อยอีกฝ่ายก็ใช้เงินไปหลายพันล้านหยวนในตลาดยาจินหลิง
หลักพันล้าน!
เธอคิดไม่ออกเลยว่าเป็นกองกำลังใดที่จู่ ๆ ก็มาใช้เงินมากมายมหาศาลขนา
