่งที่มีพลังมากกว่าฉัน ถ้าหนูได้เจอเธอคนนั้น ชะตาชีวิตของหนูอาจเปลี่ยนไปตลอดกาล และแน่นอนว่ามันจะเป็นไปในทางที่ดีขึ้น” โจวอี้กล่าว
“คนคนนั้นคือใครคะ?”
“อาจารย์ของฉันเอง เป็นหมอจีนที่ทรงพลังที่สุดในประเทศเรา”
“เธอจะสามารถรักษาหนูได้ใช่ไหม?” แววตาของจ้านฉีเป็นประกาย
“ใช่ หนูต้องการแบบนั้นไหม?”
“ต้องการค่ะ”
“ถ้าหนูตกลง อาจารย์ของฉันจะรักษาหนู แต่หนูคงต้องออกจากเมืองจินหลิงเพื่อไปอยู่กับอาจารย์ของฉันนะ” โจวอี้อธิบาย พลางมองไปที่จ้านฉีซึ่งเริ่มมีท่าทีลังเล
เมื่อเห็นเช่นนี้เขาก็เริ่มกังวลและกล่าวเสริมทันทีว่า “อาจารย์ของฉันเป็นผู้หญิงที่ใจดีที่สุดในโลก เธอไม่เพียงแต่มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมเท่านั้น แต่ยังมีจิตใจที่เมตตา ถ้หานูติดตามเธอไป เธอจะรักหนู และดูแลหนูเหมือนแม่ที่ดูแลลูก”
จ้านฉีงุนงงเล็กน้อย
“จ้านฉี ฉันคิดว่าหนูน่าจะเคยได้ยินมาบ้างเกี่ยวกับประโยคที่ว่า หมอคือพ่อแม่ อาจารย์ของฉันเป็นแพทย์แผนจีนที่ทรงพลังที่สุดในประเทศเรา ผู้คนนับไม่ถ้วนเคารพเธอและรักเธอมาก พูดตามตรง ฉันก็เป็นเด็กกำพร้า ฉันถูกรับเลี้ยงจากอาจารย์ตอนที่ฉันยังเด็ก เธอเลี้ยงดูฉันจนเติบใหญ่เลยล่ะ” โจวอี้กล่าว
“คุณ คุณก็เป็นเด็กกำพร้าด้วยเหรอ?” จ้านฉีถามด้วยความประหลาดใจ
“ฉันไม่ได้โกหกหนู ฉันเป็นเด็กกำพร้าจริง ๆ แต่ฉันโชคดีที่ได้พบกับอาจารย์ของฉัน เธอไม่เพียงแต่เลี้ยงดูฉัน แต่ยังสอนทักษะทางการแพทย์ สอนให้ฉันเป็นคนดี
