บทที่ 251 มื้ออาหารอันโอชะ
ภายในห้องอาหารอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอาหาร
บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารว่างแบบเย็น ๆ ที่มีสีสันหลากหลาย อาหารชนิดผัดต่าง ๆ ที่ดูยอดเยี่ยม รวมไปถึงซุปร้อน ๆ ที่มีกลิ่นหอมฟุ้งซึ่งยังคงปล่อยควันขาวลอยออกมา
อาหารแปดจาน และซุปอีกหนึ่ง
เรียกได้ว่าเป็นมื้ออาหารที่อุดมสมบูรณ์และให้คุณค่าทางอาหารครบถ้วน
หลี่เล่ยเล่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ เธอมองไปยังจานที่อยู่ข้างหน้าและอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย
“คุณโจว คุณทำทั้งหมดนี้เองเลยเหรอ?” หลี่เล่ยเล่ยถาม
“ใช่ ผมทำเอง แต่น่าเสียดายที่วันนี้มีเวลาน้อยเกินไป ผมก็เลยทำได้แค่อาหารง่าย ๆ เท่านั้นเอง หวังว่าคุณเล่ยเล่ยจะไม่รู้สึกรังเกียจนะครับ” โจวอี้ยิ้ม
มีเวลาน้อย?
อาหารง่าย ๆ เนี่ยนะ?
หลี่เล่ยเล่ยพูดไม่ออก ทำได้เพียงหยิบตะเกียบขึ้นมาเมื่อโจวอี้ผายมือเชื้อเชิญ
อาหารว่างแบบเย็น ๆ สองจาน เนื้อผัดซอสฮัวเตียว[1]ที่ถูกจัดจานเป็นรูปดอกไม้ และยังมีเป็ดเค็มจินหลิง
สำหรับเนื้อผัดซอสฮัวเตียวนั้น โจวอี้จัดจานมาอย่างสวยงาม เขาวางชิ้นเนื้อเรียงออกมาเป็นรูปดอกไม้บาน หลี่เล่ยเล่ยรู้สึกอายที่จะทำลายความสวยงามของอาหารจานนี้ ดังนั้นเธอจึงคีบเป็ดเค็มชิ้นหนึ่งมาแทน
เนื้อขาวและนุ่ม มีไขมันแต่ไม่มันเยิ้ม
แววตาของหลี่เล่ยเล่ยเป็นประกาย ต่อมรับรสของเธอนั้นราวกับว่ากำลังมีความสุขอย่างมาก เธอพึงพอใจกับรสชาติอันโอชะเช่นนี้มาก
อร่อย!
เธอกินเป็ดเค็มมานับครั้งไม่ถ้วน แต่เ
