บทที่ 248 มาสู้กัน
“หัวหน้า!”
คนชราทั้งสี่ซึ่งก่อนหน้านี้แสดงท่าทีหยิ่งยโสออกมา แต่เมื่อเห็นฮัวเยว่โหลวลงมาจากรถ พวกเขาต่างก็รีบเอ่ยทักด้วยความเคารพ
“นายน้อยสี่ คุณเข้าร่วมคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงด้วยเหรอ? สิ่งนี้ขัดต่อกฎของบรรพบุรุษเรานะ!” ฮัวหมานเหรินตะโกนด้วยความโกรธ
“กฎของบรรพบุรุษ…มันมีค่าอะไรล่ะ?” ฮัวเยว่โหลวถามอย่างไร้อารมณ์
“คุณ…” ฮัวหมานเหรินแทบจะสำลักลมหายใจตัวเอง
ในฐานะหัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลฮัว เขารู้ว่านิสัยของนายน้อยสี่เปลี่ยนไปอย่างมากเนื่องจากอุบัติเหตุในปีนั้น แต่เขาไม่เคยคิดว่า เพื่อชิงอำนาจในตระกูลแล้ว ไม่เพียงแต่นายน้อยสี่จะขัดขวางโจวอี้จากการช่วยชีวิตผู้นำตระกูล แต่ยังละเมิดกฎของตระกูลด้วยการเข้าร่วมคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงเพื่อให้มีทางการคอยหนุนหลัง
นี่มันบ้าอะไร?
ฮัวเยว่โหลวหันไปมองโจวอี้อยู่พักหนึ่งแล้วถามว่า “หมอโจวจะสอดมือเข้ามายุ่งเรื่องราวของตระกูลฉันไหม?”
“ผมมีหน้าที่แค่รักษาคนเจ็บเท่านั้น ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวภายในตระกูลของคุณหรอก” โจวอี้กล่าวอย่างเฉยเมย
“งั้นก็ขอบคุณ” ฮัวเยว่โหลวพยักหน้า และตะโกนว่า “ฆ่า!”
ภายในชั่วพริบตา ชายชราสองคนและชายหนุมในชุดวอร์มสีดำอีกสิบคนก็พุ่งเข้าใส่ฮัวหมานเหรินและชายสี่คนในชุดสูท
“ฮัวเยว่โหลว แกกล้า….!” ฮัวหมานเหรินคำรามอย่างดุเดือด
“ต้องโทษที่นายขวางฉันอยู่” ฮัวเยว่โหลวพูดเสียงเบา
ทว่าในช่วงเวลาต่อมา สีหน้าของฮัวเ