บทที่ 237 ซื้อทันที
“เขาอยู่ที่ไหน ฉันจะคุยกับเขาเอง” จางเหิงถามด้วยสีหน้าเศร้าหมอง
“เขากำลังมาที่นี่ อย่างช้าก็คงไม่เกินครึ่งชั่วโมง” ไป๋ไคตอบ
“งั้นก็รอเขา”
จางเหิงไม่ได้ขอให้คนงานหยุดทำงาน เขาคิดว่าเขาควรโทรหาหวงไห่เทา เพราะหวงไห่เทาเป็นคนแนะนำเจ้าของอาคารคนนี้มา ถ้าตกลงกันไม่ได้จริง ๆ หวงไห่เทาก็คงจะเป็นผู้แก้ปัญหานี้ร่วมกันกับเขา
ทว่าเมื่อเขาโทรหาหวงไห่เทา อีกฝ่ายกลับบอกว่าไม่มีเวลาจัดการกับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ และขอให้เขาโทรไปหาโจวอี้เพื่อแก้ปัญหาโดยตรง
“เจ้านาย คุณหวงว่ายังไงบ้าง?” ไป๋ไคถามทันทีที่จางเหิงวางสาย
จางเหิงยิ้มอย่างขมขื่น เขาส่ายหัวและไม่ได้พูดอะไร
เขากำลังพิจารณาว่าจะบอกโจวอี้เกี่ยวกับเรื่องนี้ดีหรือไม่
เพราะโจวอี้ได้ให้อำนาจกับเขาเต็มที่ในการจัดตั้งบริษัทใหม่
หลังจากครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ เขาก็ตัดสินใจโทรหาโจวอี้ และได้รับคำตอบว่าโจวอี้จะมาที่นี่ด้วยตนเอง
ยี่สิบนาทีต่อมา รถเมอร์เซเดสเบนซ์คันหนึ่งก็หยุดลงที่บริเวณลานจอดรถใกล้ ๆ อาคาร จางเหิงและไป๋ไคที่รออยู่ได้เห็นชายอ้วนวัยกลางคนลงมาจากรถ
“ประธานเหมิง ผมต้องการคำอธิบาย!” จางเหิงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม
“ผมได้อธิบายชัดเจนไปแล้วทางโทรศัพท์ว่าบริษัทของผมกำลังเผชิญกับแรงกดดันทางการเงินอย่างรุนแรง ถ้าหากไม่ถูกบังคับ ผมคงไม่ต้องการขายอาคารหลังนี้หรอก” เหมิงไห่เผิงกล่าวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“แต่เราตกแต่งไปแล้วครึ่งหนึ่งและได้เ
