้อย
ครั้งนี้ที่เธอกลับมา ส่วนหนึ่งเป็นเพราะคิดถึงลูกสาวเป็นหลัก แต่ยาที่โจวอี้ต้มนั้นทำให้ลูกสาวของเธอต้องนอนหลับไปถึงยี่สิบชั่วโมง ซึ่งมันหมายความว่าจะไม่ตื่นจนกว่าเธอจะออกเดินทางพรุ่งนี้เช้า
“ฮะ?” ทันใดนั้นเธอก็พบว่าขาของถังเสี่ยวรุ่ย ซึ่งผ้าห่มบังเอิญไม่ได้คลุมไว้ดูเหมือนจะใหญ่ขึ้นมา กล้ามเนื้อที่เคยลีบแฟบไปนั้นเริ่มฟื้นตัวขึ้น
โจวอี้สบตาถังหว่านและยิ้มออกมา “ผมให้ฝังเข็มเสี่ยวรุ่ย นวด และใช้เงินไปมากเพื่อแช่ตัวเธอในอ่างยา แผลเก่าของเธอก็เลยดีขึ้นมาก อย่างมากในหนึ่งเดือนนี้ เธอจะสามารถเดินได้อย่างปกติ ถึงแม้จะวิ่งและกระโดดหนักไม่ได้ แต่เธอจะไม่พิการอีก”
แววตาของถังหว่านเป็นประกายขึ้นมาทันที
เธอชอบถังเสี่ยวรุ่ยมาก แม้ว่าเด็กน้อยคนนี้จะเก็บตัวและดูขี้อายมากแต่ก็เป็นเด็กฉลาด มีเหตุผล และน่ารัก ที่สำคัญ เด็กน้อยคนนี้ไม่รังแกลูกสาวเธอ
“ถ้างั้นหลังจากนี้เราก็มาพยายามช่วยทำให้เธอวิ่งและกระโดดได้แข็งแรงเหมือนเด็กทั่วไปกันเถอะ” ถังหว่านชื่นชมทักษะทางการแพทย์ของโจวอี้มากยิ่งขึ้น
เหมือนเด็กทั่วไป?
โจวอี้ยกยิ้มอย่างมีเลศนัย
ถังเสี่ยวรุ่ยจะไม่เป็นเหมือนเด็กทั่วไปได้หรอก! เด็กน้อยคนนี้มีพลังเหนือธรรมชาติ ในอนาคตเมื่อเธอฝึกฝนหนักพอ เธอจะกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์แถวหน้าได้แน่นอน
นับประสาอะไรกับการวิ่งและกระโดด ต่อให้บินข้ามหลังคาบ้านหรือกำแพงเมืองจีนก็ไม่ใช่เรื่องยาก
“ปล่อยให้พวกเขานอนต่อไปเถอะ อันที
