บทที่ 225 พ่อ! ผมกำลังจะถูกฆ่า!
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ยิ้มแปลก ๆ ออกมา ก่อนจะผายมือไปที่ชายหนุ่มผมเหลืองแล้วพูดว่า “ชื่อเล่นของเขาคือ หยางไค่ ชื่อจริงคือหยางเฉียนสุ่ย ในเมื่อคุณเป็นผู้กำกับที่มาที่นี่เพื่อถ่ายทำละคร คุณก็น่าจะเคยได้ยินชื่อของเขา จริงไหม?”
หยางเฉียนสุ่ย?
ทันใดนั้นใบหน้าของถังจี้โจวก็เปลี่ยนไป และหัวใจของเขาคล้ายกับเต้นผิดจังหวะ
ใช่ เขาเคยได้ยินชื่อนี้!
ว่ากันว่าหยางเฉียนสุ่ยคือชายหนุ่มที่หยิ่งยโสและเจ้าเล่ห์ที่สุดในเมืองภาพยนตร์ซือซี อีกฝ่ายมักจะออกมาเที่ยวเล่นในเมืองภาพยนตร์ เนื่องจากอีกฝ่ายมีภูมิหลังที่ลึกซึ้งจึงสามารถระรานคนอื่นไปทั่วโดยไม่มีใครกล้าห้ามปราม
งานงอกแล้วไง!
มังกรผลัดถิ่นหรือจะสู้งูดินเจ้าที่ได้?
ถ้าอีกฝ่ายไม่ยอมจบเรื่องราวในวันนี้ เกรงว่าอวี้หรงเสิ้งจะมีปัญหาใหญ่ และแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังอาจซวยไปด้วย
ถังจี้โจวหันไปจ้องมองอวี้หรงเสิ้ง จากนั้นเขาก็หันกลับมาและพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ว่า “คุณหยาง เราได้ยินชื่อของคุณมานานแล้ว นักแสดงในกองถ่ายละครของผมช่างตาบอดและทำให้คุณขุ่นเคืองเข้าแล้ว”
“โฮ่ โฮ่ ฉันชอบสิ่งที่นายพูด ในเมื่อเขาตาบอด งั้นฉันจะควักดวงตาของเขาออกมาก็แล้วกัน” หยางไค่หัวเราะเยาะ
“ไม่ ไม่ ไม่ ถ้าคุณควักลูกตาของเขาออก ชีวิตของเขาคงเหมือนตายทั้งเป็น ฉันจะขอให้เขาขอโทษน้องสาวของคุณ แล้วจะให้เตรียมของขวัญมาขอขมาอีกมากมายเพื่อยุติเรื่องนี้ คุณว่าด