บทที่ 219 ความเหนื่อยล้า
ยามดึก
รถหรูแปดคันจอดอยู่หน้าบ้านบรรพบุรุษตะกูลหวง เมื่อประตูรถคันหนึ่งถูกผลักเปิดออก ชายสี่คนที่เคยดื่มกับหวงไห่เทาก็ลงจากรถ แต่ละคนมีบอดี้การ์ดหลายคนซึ่งดูเป็นฉากที่ยิ่งใหญ่มาก
“เข้าไปเลยไหม” หวงไห่เทาถามเพื่อน ๆ ด้วยรอยยิ้ม
“ดี” หลี่เซียวลี่พยักหน้า เขาอยากจะได้ยาต้มอี้เฉินมาใช้เต็มทีแล้ว
และเพื่อป้องกันไม่ให้คืนนี้เสียเปล่า เขาก็ได้โทรหาเพื่อนสนิทของเขาอีกหลายคน และขอให้คนเหล่านั้นมาที่จินหลิง หากคำนวณเวลาแล้ว เหล่าเพื่อนของเขาน่าจะมาถึงในชั่วโมงกว่า ๆ
“ทุกคนไม่จำเป็นต้องพาบอดี้การ์ดเข้ามา บ้านบรรพบุรุษตระกูลหวงของเราปลอดภัยมาก” หวงไห่เทากล่าวด้วยรอยยิ้มจาง ๆ
หลายคนสบตากันและพยักหน้าเห็นด้วย
ขณะที่ชายทั้งสี่เดินตามหวงไห่เทาไปที่ประตูบ้าน พวกเขาก็เห็นว่ามีชายฉกรรจ์หลายสิบคนที่มีบางอย่างคล้ายกับเหน็บอยู่ที่เอว เห็นได้ชัดว่ามีอาวุธซ่อนอยู่ในเสื้อผ้าของคนเหล่านั้น
ตลอดข้างหน้า
พวกเขารู้สึกตกใจเพราะพบว่าไม่เพียงมีกลุ่มคนพกอาวุธมากกว่าโหลที่สนามหน้าบ้านเท่านั้น แต่ยังมีชายพกอาวุธอีกจำนวนมากที่คอยลาดตระเวนบ้านบรรพบุรุษของตระกูลหวงทั้งหมด มากกว่าสี่สิบคน
ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นเพียงกลุ่มคนพกอาวุธที่พวกเขามองเห็นได้ชัดเจน
ใครจะไปรู้ว่ามีอีกกี่คนที่ซ่อนอยู่อย่างลับ ๆ?
ในไม่ช้า พวกเขาก็มาถึงห้องที่เต็มไปด้วยตู้และชั้นวางของ ซึ่งทั้งหมดถูกประดับด้วยขวดหยกที่ถูกแกะสล
