ินซุน คำราม
คนที่เขาพามาที่จินหลิงในครั้งนี้ล้วนแต่เป็นญาติที่สนิทที่สุดของเขา หากเขายังคงต่อสู้ต่อไป เขารู้ว่าคนเหล่านี้จะถูกฆ่าตายไปทั้งหมด
และผลลัพธ์ที่ตามมาหลังจากคนเหล่านี้ตายคือตำแหน่งของเขาในตระกูลฮวงฟู่จะลดลงอย่างมาก
แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นใหญ่ในตระกูลฮวงฟู่ แต่ถ้าหากไม่ได้รับการสนับสนุนจากคนของเขาด้วย เขาจะไปมีสิทธิ์พูดอะไรกับฮวงฟู่เหวินเยว่ได้?
“ยอมแพ้? เฮ้อ ตระกูลฮวงฟู่ขี้ขลาดแบบนี้เหมือนกันทุกคนไหม?” โจวอี้พูดแต่ก็ยอมหยุด เมื่อเห็นคนที่เหลือเพียงไม่กี่คนของตระกูลฮวงฟู่ถอยกลับอย่างเร่งรีบ เขาก็เยาะเย้ยออกมา “ถงหู่ กลับมาเถอะ”
ถงหู่ไม่เต็มใจที่จะถอย เขารู้สึกว่าเขากำลังจะสามารถฆ่าฮวงฟู่จินซุนได้ในไม่ช้า
แต่เขาก็เชื่อฟังโจวอี้ตั้งแต่ยังเด็ก เขาจึงหยุดโจมตีและถอยกลับไปหาโจวอี้
ร่างกายของฮวงฟู่จินซุนสั่นสะท้าน เมื่อเห็นว่ามีเพียงญาติหกคนเท่านั้นที่ยังคงมีชีวิต หัวใจของเขาหลั่งเลือดออกมาเงียบ ๆ หลังจากเงียบไปสักพัก เขาก็พูดอย่างขมขื่นว่า “โจวอี้ เรายอมแพ้ นายบอกเงื่อนไขมาได้เลย ตราบเท่าที่ตระกูลฮวงฟู่ของเราสามารถทำได้ เราจะทำให้นายแน่นอน”
“โอ้? ให้ผมบอกเงื่อนไขเองเลยงั้นเหรอ ไม่กลัวว่าผมจะเอ่ยเงื่อนไขแบบมโหฬารหรอกเหรอ” โจวอี้เย้ยหยัน
“แม้ว่าตระกูลฮวงฟู่ของเราจะมีรากฐานที่ลึกล้ำ แต่ฉันเกรงว่ายังมีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างตระกูลฮวงฟู่กับสำนักโอสถ เมื่อเราต่อสู้กันจนตัวตาย ฉันมั่นใจ
