บทที่ 214 ผู้สิ้นหวัง
โจวอี้จ้องมองผู้ฝึกยุทธ์หลายสิบคนที่อยู่ข้างหน้า ก่อนที่สายตาจะไปหยุดอยู่ที่ฮวงฟู่จินซุน
เขามั่นใจว่าเขาไม่เคยเห็นคนเหล่านี้มาก่อน
“พวกคุณคือใคร?” โจวอี้ถาม
“การถามคำถามมากมายก่อนตายจะไปมีประโยชน์อะไร” ฮวงฟู่จินซุนถามกลับไปด้วยรอยยิ้ม
“ตาแก่ ไม่มีสิ่งไหนแน่นอนในโลกนี้หรอกนะ และวันนี้ก็ยังไม่แน่นอนว่าใครจะตายหรือใครจะมีชีวิตอยู่ ดังนั้นรีบบอกตัวตนของคุณมาก่อน! ผมไม่ชอบฆ่าคนโดยไม่รู้จักชื่อแซ่” โจวอี้ยิ้ม
“มีความมั่นใจดีนี่ น่าเสียดายจริง ๆ ที่หลานสาวคนโตของฉันแต่งงานกับคนขี้แพ้ ไม่งั้นถ้าให้เธอแต่งงานกับแกคงจะเหมาะกว่า” ฮวงฟู่จินซุน หัวเราะ
“ผมไม่สนใจรองเท้าที่พังแล้ว” โจวอี้ตอบกลับด้วยสีหน้าเย้ยหยัน
“ฮ่า ๆ อยากจะปากดีขนาดไหนก็เอาเลย เพราะเดี๋ยวแกก็จะตายแล้ว แต่ก็เอาเถอะ บอกแกไว้ก็ไม่เสียหาย เผื่อแกจะได้ไปตอบยมบาลได้ว่าใครเป็นคนส่งแกลงไป” ฮวงฟู่จินซุนพ่นลมหายใจออกมาอย่างดุเดือด และพูดอย่างภาคภูมิใจว่า “ตระกูลฮวงฟู่ ฮวงฟู่จินซุน! จากเซี่ยงไฮ้”
เซี่ยงไฮ้ ตระกูลฮวงฟู่?
โจวอี้รู้สึกว่าเขาเคยได้ยินชื่อตระกูลนี้
ทันใดนั้น จู่ ๆ เขาก็จำได้ว่าเจิ้งเทียนเหอ คนที่เขาเคยสอนบทเรียนให้ดูเหมือนจะเป็นลูกเขยของตระกูลฮวงฟู่!
“อยากฆ่าผมเพราะเจิ้งเทียนเหอเหรอ?” โจวอี้เลิกคิ้วถาม
“ใช่ เจิ้งเทียนเหอเป็นลูกเขยของตระกูลฮวงฟู่ของเรา แกตบหน้าเขา ก็เท่ากับแกตบหน้าตระกูลฮวงฟู่ของฉัน ดังน
