บทที่ 212 สำนักโอสถแปดสาขา
โจวอี้ไล่ตามอีกฝ่ายไปอย่างรวดเร็ว แต่กั๋วฉินเซิงที่แม้จะมีอายุมากแต่ความเร็วกลับไม่ช้าลงเลย
ในไม่ช้าชายชราก็หายไปในความมืด
ถ้าอยู่ในภูเขาและป่า โจวอี้มั่นใจว่าเขาจะสามารถตามจับกั๋วฉินเซิงและฆ่าอีกฝ่ายได้แน่นอน แต่ในเมืองที่พลุกพล่านแห่งนี้… เขาไม่อาจตามอีกฝ่ายได้ทัน
“กั๋วฉินเซิงหนีไปแล้ว ช่วยผมติดตามที่อยู่ของเขาที และแจ้งให้ผมทราบทันทีถ้ามีความคืบหน้า” โจวอี้คุุยกับปลายสาย
“ได้!”
อีกฝ่ายตอบรับง่าย ๆ แล้ววางสายทันที
ภายในตรอกมืด ห่างออกไปกว่าสิบกิโลเมตร
กั๋วฉินเซิงเอามือกุมคาง สีหน้าท่าทางโกรธแค้นของเขาเผยออกมาชัดเจน
แต่เขาก็ยังดีใจที่หนีมาได้
เขาไม่คิดเลยว่าโจวอี้ที่อายุน้อยขนาดนั้นจะแข็งแกร่งเช่นนี้ ขนาดเขาและกั๋วเสี่ยวลี่ร่วมมือกันก็ยังไม่อาจฆ่าโจวอี้ได้ แถมมันยังเป็นฝั่งของพวกเขาเองที่ได้รับบาดเจ็บและล้มตาย
“รอก่อนเถอะ! เมื่อไหร่ที่สมาชิกอันแข็งแกร่งขององค์กรนั้นมาถึง แกจะต้องตายแบบที่ไม่มีแม้แต่หลุมฝังศพ!” กั๋วฉินเซิงตะคอกด้วยความโกรธ ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง
ทว่ามีร่างหนึ่งพุ่งมาขวางทางเขาไว้
อีกฝ่ายเป็นหญิงชรารูปร่างโก่งงอ ผ้าสีดำที่มีความกว้างสองนิ้วปิดอยู่ที่ตาของเธอ กลิ่นอายของหญิงชราเผยความกดดันออกมาชัดเจน
“แม่งเอ๊ย… ฉันควรนึกออกว่าไอ้สารเลวนั้นเป็นทายาทของฉู่เทียนฮุ่ย คนสถานะแบบมันจะไม่มีคนที่แข็งแกร่งคอยปกป้องได้ยังไง?” กั๋วฉินเซิงคำรามด้
