บทที่ 208 ใครขู่ใคร?
ดังคำกล่าวที่ว่า “เดือนมืด ลมพัดแรง ฤกษ์สังหาร”
ขณะที่โจวอี้เดินออกจากบ้าน เขาเห็นซุนเหมาไฉนั่งยอง ๆ สูบบุหรี่อยู่ที่ประตู อีกฝ่ายดับก้นบุหรี่ทันทีและกลับไปขึ้นรถนั่งประจำตำแหน่งคนขับรถตู้
โจวอี้ขึ้นไปนั่งที่นั่งข้างคนขับ
ก่อนที่เขาจะขึ้นรถ เขาเหลือบไปเห็นรถที่จอดอยู่ใต้แสงไฟสลัว ๆ ในระยะไกล
“ไม่มีใครลงมาจากรถเลยเหรอ?” โจวอี้ถาม
“มีอยู่คนหนึ่ง” ซุนเหมาไฉกระซิบ
โจวอี้แสดงสีหน้าเย้ยหยัน
ตั้งแต่นั่งรถออกมาจากเมืองฉู่ถึงจินหลิง เขาถูกคนของกั๋วฉินเซิงตามมาตลอดทาง
แต่เขาไม่กังวล
เมื่อเขารู้ว่าถงหู่ได้ก้าวเข้าสู่ระดับปรมาจารย์แล้ว เขาจึงมอบลูกสาวของเขาให้ถงหู่เป็นผู้คุ้มกัน
“เราไปกันเลยไหม” ซุนเหมาไฉถาม
“ไม่ต้องห่วง ไปกันเลย” โจวอี้หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดไฟ
ชั้นสองของวิลล่า
ร่างที่ซ่อนเร้นอยู่ในห้องเห็นใครบางคนเดินเข้ามา
อีกฝ่ายที่กำลังเดินเข้ามาเป็นชายหนุ่ม ดูแล้วน่าจะอายุแค่ยี่สิบต้น ๆ
แต่อีกฝ่ายดูแข็งแกร่งมาก โดยเฉพาะจังหวะที่มั่นคงเวลาเดิน ซึ่งแสดงว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ฝึกยุทธ์
เขากำลังพิจารณาว่าจะฆ่าชายหนุ่มคนนี้ดีหรือไม่?
ส่วนคนที่แซ่โจวนั่นน่ะสมควรตาย
ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงเย็นชาที่ด้านนอกประตู
“ยังไม่ลงมืออีกเหรอ?”
เขาถูกพบแล้ว?
สีหน้าของชายวัยกลางคนร่างกำยำเปลี่ยนไป เขาผลักประตูเปิดออกพร้อมกับแทงมีดสีดำไปที่คอของอีกฝ่ายทันที
“โอ้?” ถงหู่ยกมือขึ้นรับ ดูเหมือนว่าอีกฝ
