บทที่ 206 แพทย์หลวงตระกูลกั๋ว
อวี้ชิงเหอรู้อยู่แล้วถึงความน่ากลัวของโจวอี้ ดังนั้นเมื่อเขาเห็นว่ากลุ่มอันธพาลปิดล้อมโจวอี้ เขาก็แสดงสีหน้าสงสารทันที และนึกเสียใจที่ตัวเองเคยไปยั่วยุโจวอี้
เขาอยู่ที่งานประมูลวัตถุดิบยาเช่นกัน
ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาได้เห็นการแสดงที่หลอกลวงของโจวอี้
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเขารู้ว่าผลหลิงหลงที่ถูกนำขึ้นมาประมูลแท้จริงแล้วเป็นของโจวอี้ สิ่งนี้ทำให้เขาประหลาดใจอย่างมาก เพราะผลหลิงหลงเป็นผลไม้ที่หายากมาก
สุดท้ายโจวอี้ก็ทำเงินได้มากมาย และกลายเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในงาน แถมยังได้ผูกมิตรกับพวกผู้มีอำนาจมากมาย
“หัวหน้า เรายังขาดวัตถุดิบยาอีกชนิดหนึ่ง เราจะทำยังไงดี?” บอดี้การ์ดถาม
“ให้วัตถุดิบยาล้ำค่าที่เราซื้อมากับเขาก่อน อันที่ยังหาไม่เจอ ให้ลองหาดูอีกรอบ” อวี้ชิงเหอกล่าว
ห่างออกไปไม่ไกลนัก
โจวอี้ได้ปะทะกับเหล่าชายฉกรรจ์สิบกว่าคนแล้ว
ฉากที่เกิดขึ้นดูคล้ายว่าเขากลายร่างเป็นเสือที่ดุร้ายกระโจนเข้าใส่ฝูงแกะ ทุกหมัดทำให้คนกระเด็นไปไกล ชายหนุ่มสิบกว่าคนที่มีอาวุธครบมือถูกโจวอี้ทุบตีจนเละเทะอยู่ราวสิบวินาที
ไม่มีใครสักคนในกลุ่มนั้นที่ยังยืนอยู่ได้
กั๋วเสี่ยวเทียนจ้องมองที่โจวอี้ราวกับว่าเขาถูกครอบงำโดยเทพเจ้าแห่งสงคราม ปากของเขาอ้าค้าง ดวงตาของเขาเผยความเหลือเชื่อ
“คิดไม่ถึงล่ะสิ?” โจวอี้ค่อย ๆ ดึงเข็มเงินออกมา และมองไปที่กั๋วเสี่ยวเทียนด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
“แก…
