บทที่ 201 บังคับและชักจูง
มุมหนึ่งของพื้นที่ร้านค้าและพื้นที่แผงลอย ชายชราคนหนึ่งยืนตัวตรงด้วยท่าทางที่สงบและมั่นใจ ข้างหลังเขามีชายร่างกำยำอีกสี่คน ซึ่งช่วยเสริมให้ชายชราผู้นี้ดูน่าเกรงขามมากขึ้น
“หายไป?”
กั๋วฉินเซิงกลอกตาด้วยสีหน้าหงุดหงิดทั้งยังเอามือจับสันจมูกตัวเอง
ในขณะที่กั๋วเสี่ยวเทียนรู้สึกเย็นสันหลังวาบเมื่อเห็นการกระทำของปู่
คนอื่นไม่รู้ว่าการกระทำของปู่หมายถึงอะไร แต่เขารู้ดีว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ปู่ของเขายกมือขึ้นจับดั้งจมูก นั่นแปลว่าปู่ของเขากำลังโกรธและต้องการฆ่าคน!
“ใช่ครับปู่ เขาหายไปจากบริเวณแผงลอย” เขาพูดจบก็มองไปที่จัตุรัสแล้วรีบเสริมว่า “แต่ผมคิดว่าตอนเที่ยงเขาน่าจะเข้าร่วมในการประมูล ผมได้ส่งคนของเราออกไปกระจายอยู่ทั่วจัตุรัส เชื่อว่าเราจะสามารถหาเขาได้ตอนเริ่มการประมูล”
“ขอให้มันจริงเถอะ!” กั๋วฉินเซิงตะคอกและเดินไปที่บริเวณร้านค้า
ยังมีเวลาอีกกว่าครึ่งชั่วโมงก่อนการประมูลเวลาเที่ยง คาดว่าจะมีผู้คนมากกว่าสองหมื่นคนมาที่นี่
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายร้อยคนปิดล้อมพื้นที่ใจกลางจัตุรัส และอนุญาตให้เฉพาะผู้ที่มีคุณสมบัติเข้าร่วมการประมูลเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้
คุณสมบัติของผู้ที่สามารถร่วมการประมูลได้นั้นถูกตั้งเอาไว้สูงมาก และยังมีการตรวจสอบอย่างเข้มงวด พูดง่าย ๆ คือต้องมีเงินทุนมากพอ
อย่างไรก็ตาม 80% ของที่นั่งทั้งหมดสองพันที่นั่งถูกครอบครองก่อนที่การประมูล
