บทที่ 196 ซื้อเตาหลอมยา
ตลาดโบราณจินหลิง
หลู่เหวินไห่ยืนอยู่ที่ประตูร้านของเขา สายตามองไปที่ถนนมืดสลัวภายใต้โคมไฟถนนในระยะไกล แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัยที่ไม่อาจคลายลง
ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว
ในขณะที่เขากำลังจะปิดประตูและกลับบ้านเพื่อพักผ่อน เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากโจวอี้ อีกฝ่ายไม่ได้บอกว่าต้องการอะไรแต่ขอให้เขารอในร้าน
ช่วงนี้เขาชอบโจวอี้มากและยังถือว่าโจวอี้เป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งอีกด้วย
ขวดหยกสั่งทำพิเศษที่ผลิตในโรงงานของเขาถูกสั่งซื้อรวดเดียวหนึ่งหมื่นขวดเมื่อไม่กี่วันก่อน แม้ว่าหวงไห่เทาจะเป็นคนซื้อพวกมัน แต่เขาพอจะรู้ว่าการที่หวงไห่เทามาที่ร้านของเขาเพื่อซื้อขวดหยกนั้นเป็นเพราะได้รับการแนะนำมาจากโจวอี้
“มาแล้ว” หัวใจของหลู่เหวินไห่เต้นรัวเมื่อมองแสงไฟที่กำลังใกล้เข้ามา เขากำลังคาดหวังบางสิ่ง
รถตู้จอดอยู่ตรงหน้าหลู่เหวินไห่
โจวอี้ลงจากรถและทักทายหลู่เหวินไห่อย่างเป็นกันเอง จากนั้นพวกเขาทั้งคู่ก็เข้าไปในร้านรวบรวมสมบัติ
“น้องโจว ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณต้องการซื้ออะไร?” หลู่เหวินไห่ถามด้วยรอยยิ้ม
“เตาหลอมยา” โจวอี้ตอบ
เตาหลอมยา?
ไม่มีของแบบนี้ในร้านของฉันนี่นา!
หลู่เหวินไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า “น้องโจว มีสมบัติมากมายในร้านของผมนะ แต่ไม่มีเตาหลอมยา ทำไมคุณถึงอยากจะซื้อมันล่ะ?”
“เพื่อหลอมปรุงยา” โจวอี้ตอบอย่างสบาย ๆ และถามกลับไปว่า “พี่หลู่ คุณทำธุรกิจค้าของเก่าในตลาดโบราณแห่ง
