บทที่ 195 การยอมรับความผิดพลาด
ในประเทศจีนมีการสอนด้านการแพทย์อยู่สองแบบ ได้แก่ การแพทย์แผนจีน และการแพทย์แผนตะวันตก
การแพทย์แผนตะวันตกเป็นหลักสูตรในมหาวิทยาลัย ซึ่งเปรียบเสมือนโรงงานสร้างบุคลากรทางการแพทย์ขนาดใหญ่ หลังจากการร่ำเรียนในมหาวิทยาลัยแล้ว นักเรียนแพทย์จะถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลเพื่อฝึกงาน โดยมีเหล่าแพทย์อาวุโสที่มากประสบการณ์มีฝีมือ ซึ่งแพทย์อาวุโสเหล่านี้ถูกเรียกว่าครู
ส่วนการแพทย์แผนจีนนั้นเป็นการเรียนในสถาบันแพทย์โบราณ ซึ่งจะรับสมัครแต่ผู้ที่มีพรสวรรค์เป็นเลิศ หลังจากได้รับการสอนอย่างดีจากอาจารย์ที่มีชื่อเสียงแล้ว เมื่อพวกเขาสำเร็จการศึกษาและได้รับการประเมินอย่างเป็นทางการ พวกเขาจะสามารถเข้าทำงานในโรงพยาบาลใหญ่ ๆ หรือเปิดคลินิกเอกชนเป็นของตัวเองเพียงอย่างเดียวก็ได้ ลูกศิษย์แพทย์แผนจีนประเภทนี้เรียกอาจารย์ของพวกเขาว่า ‘ซือฟู’
สรุปย่อ ๆ ก็คือการแพทย์แผนตะวันตกเคารพครู ในขณะที่แพทย์แผนจีนเคารพซือฟู(อาจารย์)
จ้าวไป่ฉวนคือผู้ร่ำเรียนแพทย์แผนจีน ความคิดที่หยั่งรากลึกของเขาคืออาจารย์นั้นเหมือนกับพ่อของเขาเอง และเตียฉวนเป็นอาจารย์ของเขา ดังนั้นเขาจึงเคารพอีกฝ่ายเหมือนเป็นพ่อ
ในความเห็นของเขา ลำดับอาวุโสเป็นสิ่งที่สำคัญมาก
แม้ว่าโจวอี้จะขอให้เขาคุยแบบปกติ แต่เขาก็ไม่อาจทำได้ ถ้าไม่ใช่เพราะโจวอี้ยังเด็ก เขาคงไม่กล้าแม้แต่จะเติมคำว่า ‘น้อย’ ตามหลังคำว่าลุง
โจวอี้รู้สึกได้ถึงความแ
