บทที่ 193 แก้ไม่ได้
ตลาดวัตถุดิบยาในฉู่โจว
ฉินซานเฉียงกับหลี่เซียวลี่มาที่นี่เพื่อซื้อวัตถุดิบยา แต่จู่ ๆ เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากอวี้ชิงเหอ เขาค่อนข้างทำตัวไม่ถูก แต่พวกเขาเป็นเพื่อนกัน เขาจึงจำใจต้องรับโทรศัพท์ของอีกฝ่าย
ทว่าผู้โทรมากลับกลายเป็นบอดี้การ์ดของอวี้ชิงเหอแทนที่จะเป็นตัวอวี้ชิงเหอเอง
หลังจากวางสาย สีหน้าของฉินซานเฉียงก็แปลกไป
“เกิดอะไรขึ้น?” หลี่เซียวลี่ถามด้วยความสงสัย
“อวี้ชิงเหอประสบอุบัติเหตุ บอดี้การ์ดของเขาขอให้ผมไปหาเขาเดี๋ยวนี้” ฉินซานเฉียงยิ้มอย่างขมขื่น
“เกิดอะไรขึ้นอีกแล้ว?”
“เขาพาบอดี้การ์ดสองคนไปแก้แค้นนายน้อยจากภูเขาชางหลางคนนั้น แต่กลับโดนอีกฝ่ายจัดการ ตอนนี้เขาหัวเราะไม่หยุดเลย มันเลวร้ายมาก”
“หัวเราะ?”
“สงสัยว่าจะเป็นนายน้อยคนนั้นที่แทงจุดฝังเข็ม ทำให้อวี้ชิงเหอหัวเราะไม่หยุด” ฉินซานเฉียงเป็นชายชรานักเก็บสมุนไพร เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับแพทย์แผนจีนมาบ้าง
“ใช้เข็มเงินแทงจุดหัวเราะนี่เป็นวิธีการที่ทรงพลังมาก เราไปดูกันเถอะ” หลี่เซียวลี่เริ่มสนใจ
ในไม่ช้า พวกเขาก็ไปถึงลานจอดรถและเห็นอวี้ชิงเหอซึ่งกำลังหัวเราะอยู่
พวกเขารู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ขึ้นมากับชะตากรรมของอวี้ชิงเหอ
“ผมเดาถูกจริง ๆ ด้วย นายน้อยหัวรุนแรงคนนั้นไม่เพียงแต่รู้จักวัตถุดิบยามากมาย แต่ยังรู้ทักษะทางการแพทย์ด้วย!” ฉินซานเฉียงยิ้มอย่างขมขื่นและส่ายหัว จากนั้นเขาก็มองไปที่สายตาของอวี้ชิงเหอ ซึ่งแสดงอ
