บทที่ 191 ถูกทุบตี
โจวอี้เห็นความตื่นตระหนกของอีกฝ่ายก็นึกฉงน ก่อนจะถามออกไปว่า “คุณรู้จักผมงั้นเหรอ? แต่ทำไมผมจำคุณไม่ได้เลย?”
“ผม ผมเคยไปที่ภูเขาชางหลางเพื่อเก็บสมุนไพร… ” ชายชราฉินซานเฉียงกลืนน้ำลายและพยายามระงับความตื่นตระหนก
“คุณดูกลัวผมมาก คุณคงเคยถูกผมทุบตีมาใช่ไหม แต่ก็จริง ผมทุบตีคนเก็บสมุนไพรมามาก เพราะงั้นเป็นเรื่องปกติที่จะจำคุณไม่ได้” โจวอี้ยักไหล่
“…”
ฉินซานเฉียงพูดไม่ออก
พนันได้เลย!
นี่คือนายน้อยของภูเขาชางหลางที่ชอบทุบตีนักสะสมสมุนไพรมาแล้วหลายคน ในแวดวงนักสะสมสมุนไพร ชายหนุ่มคนนี้คือคนเถื่อนนอกรีต ว่ากันว่านักสะสมสมุนไพรบางคนที่ต้องการแก้แค้นหลังจากถูกทุบตีก็ถูกเขาฆ่าตายที่ภูเขาไปมากมายหลายคน
แต่คนคนนี้ไม่เคยออกจากภูเขาชางหลางเลยไม่ใช่เหรอ?
ทำไมถึงโผล่มาที่นี่?
จู่ ๆ ฉินซานเฉียงก็อยากจะทุบตัวเอง ทำไมวันนี้เขาถึงต้องทักทายซุนเหมาไฉด้วยเนี่ย? แล้วทำไมสหายของเขาถึงพาคนพาลตัวน้อยมาที่นี่?
“ผู้เฒ่าฉิน คุณไม่ได้ชอบอวดว่าตัวเองเก่งกาจไม่กลัวใครแม้กระทั่งภูตผีปีศาจหรอกเหรอ วันนี้เกิดอะไรขึ้น? เจ้าหนุ่มคนนี้เป็นหมาป่าในคราบมนุษย์หรือไง? ทำไมถึงต้องกลัวอะไรนักหนา?” อวี้ชิงเหอในวัยสามสิบพูดขึ้นขณะมองโจวอี้
หลี่เซียวลี่ที่อยู่ด้วยกันก็มองโจวอี้ด้วยสายตาแปลกประหลาด
ครั้นได้ยินคำพูดนี้ของอวี้ชิงเหอ สีหน้าของฉินซานเฉียงยิ่งเปลี่ยนไป เขาแอบร้องไห้ในใจอย่างหนัก
นายน้อยแห่งภูเขาชางห