บทที่ 187 อสูรน้อย ถังเสี่ยวรุ่ย
ภายในห้องที่หรูหรา
เมื่อฮวงฟู่เหวินเยว่ฟังคำพูดของปู่ แทนที่เธอจะโกรธ เธอกลับหัวเราะออกมาเสียงดัง ซึ่งทำให้ฮวงฟู่โม่ชาง และเจิ้งเทียนเหอรู้สึกงุนงงเล็กน้อย
“เธอมันเสียสติไปแล้ว” ฮวงฟู่โม่ชางพูดอย่างระอา ก่อนจะหันหลังเดินออกไป
รอยยิ้มบนใบหน้าของฮวงฟู่เหวินเยว่ค่อย ๆ จางหายไป เธอเดินไปที่ขอบเตียงและนั่งลงด้วยแววตาเย้ยหยัน เธอเอื้อมมือไปจับแก้มของเจิ้งเทียนเหอเบา ๆ แล้วลุกขึ้นอีกครั้งด้วยรอยยิ้ม “บอกฉันได้ไหมว่าทำไมคุณถึงทำให้ศิษย์ของสำนักโอสถขุ่นเคือง?”
เจิ้งเทียนเหอผลักมือของฮวงฟู่เหวินเยว่ออกไปและพูดว่า “ผมต้องขยายธุรกิจ ผมอยากได้สายการผลิตที่ควบคุมโดยตระกูลซีแห่งจินหลิง ผมเลยเริ่มจากซีชิงอิ่งเพื่อที่จะได้เข้าหาซีกัวฮัวพ่อของเธอได้ง่าย ๆ แต่ไม่คิดว่าซีชิงอิ่งจะมีศิษย์สำนักโอสถอยู่เคียงข้าง”
“จิ๊ จิ๊ สมกับเป็นผู้ชายของฉันจริง ๆ ความคิดไม่เลวเลย!” ฮวงฟู่เหวินเยว่พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “ถ้ามีความสัมพันธ์กับซีชิงอิ่งสาวงามอันดับหนึ่งแห่งจินหลิงได้สำเร็จ คุณจะสามารถร่วมมือกับซีกัวฮัวเพื่อผลประโยชน์ที่มากยิ่งขึ้นสินะ วิธีการดี แต่น่าเสียดายที่โชคร้ายไปหน่อย”
“คุณ…”
เจิ้งเทียนเหออยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็หยุดไว้
เขารู้ว่าฮวงฟู่เหวินเยว่ไม่ได้รักอะไรเขามากนัก แต่เขาไม่คิดเลยว่านอกจากเธอจะไม่โกรธในสิ่งที่เขาทำแล้วยังเห็นด้วยอีกต่างหาก
ผู้หญิงคนนี้สนใจแต่ผลป
