บทที่ 186 งานใหญ่ที่เหล่าซุนไม่กล้ารับช่วงต่อ
เช้าตรู่
โจวอี้ยืนอยู่ที่หน้าต่างห้องนอนของเขา สายตาจับจ้องไปที่รถตู้ Mercedes Benz ที่แล่นไกลออกไปเรื่อย ๆ
เขารู้สึกเศร้าใจมาก
เขาโน้มน้าวไม่สำเร็จ และทำได้แค่หลับไปพร้อมกับถังหว่านที่อยู่ในอ้อมแขนของเขา
“แต่นี่ก็ถือว่าความสัมพันธ์ของเราก้าวหน้ามากขึ้น” รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันหล่อเหลา
เขาอาบน้ำและทำอาหาร
ดูแลลูกทั้งสามคน
หลังจากส่งลูกสาวไปโรงเรียนแล้ว โจวอี้กลับมาที่วิลล่าก็เห็นซุนเหมาไฉ ชายชราตัวเล็ก ๆ ที่นำวัตถุดิบยามามากมาย
“นายน้อยโจว นี่คือรายการวัตถุดิบยา กรุณานับด้วย!” ซุนเหมาไฉปาดเหงื่อออกจากหน้าผากแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
“อาหู่ นายช่วยฉันนับพวกมันที” โจวอี้มอบรายการให้ถงหู่และชงชาให้ซุนเหมาไฉด้วยตัวเอง จากนั้นเขาก็ยิ้มและถามว่า “มีเรื่องใหญ่ที่ผมต้องการให้คุณช่วย”
“พูดมาเลย!” ซุนเหมาไฉรีบพยักหน้า
“ในรายการนี้มีสมุนไพร 24 ชนิด ผมต้องการให้คุณหาซื้อให้หมดภายในสิบวัน” โจวอี้กล่าว
“ขอดูก่อนว่าเป็นสมุนไพรอะไร”
ซุนเหมาไฉไม่กล้าที่จะสัญญาอย่างรีบร้อน เขารับรายการวัตถุดิบยามาดูอย่างระมัดระวัง
ยิ่งเขาดูรายชื่อของวัตถุดิบยาต่าง ๆ สีหน้าของเขายิ่งดูแย่ลง หลังจากอ่านจบแล้ว สีหน้าของเขามืดมนไม่ต่างจากถ่านไม้
สมุนไพร 24 ชนิดนี้ไม่เพียงมีมูลค่าสูงเท่านั้น แต่ยังมีความต้องการสูงในตลาดยา และสิ่งที่ทำให้ซุนเหมาไฉทำอะไรไม่ถูกคือมีสมุนไพร 4-5 ชนิด
