บทที่ 184 การคำนวณ
เหลียงชิงไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อย คำอธิบายของโจวอี้ไม่ใช่ปัญหา เขารู้ว่าอีกฝ่ายไปที่นั่น แต่ไม่มีหลักฐานว่าโจวอี้ฆ่าคนจากนิกายดอกบัวขาวที่ภูเขาอวิ๋นซาน
เมื่อคิดทบทวนดูอีกทีแล้ว
โจวอี้ไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ที่แข็งแกร่ง
ในบรรดาคนของนิกายดอกบัวขาวที่ถูกฆ่าตายบนภูเขาอวิ๋นซาน มีสองคนเป็นชายที่แข็งแกร่งในระดับกึ่งปรมาจารย์ เป็นไปไม่ได้ที่โจวอี้จะสามารถฆ่าสองคนนั้นได้ด้วยตัวเอง
หลันเสวียนเป็นผู้ลงมืออีกแล้วเหรอ?
“โจวอี้ นายช่วยฉันหาสาเหตุที่หลันเสวียนโจมตีนิกายดอกบัวขาวได้ไหม” เหลียงชิงไห่ถาม
“ผู้เฒ่าเหลียง คุณเป็นประธานของคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง หากคุณต้องการถามอะไร ก็แค่ถามเธอโดยตรง ทำไมคุณถึงถามผ่านผมล่ะ”
“แค่ก ๆ!”
เหลียงชิงไห่รู้สึกสิ้นหวัง แม้ว่าเขาจะเป็นประธานคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลง แต่เขาไม่กล้าเข้าไปในภูเขาเมิ่งหลาน!
แม้ว่าเขาจะเข้าไปในภูเขาเมิ่งหลานภายใต้การคุ้มครองของกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ แต่เขาจะถามหลันเสวียนได้อย่างไรว่าทำไมเธอถึงฆ่าพวกนิกายดอกบัวขาว หากหลันเสวียนไม่พอใจขึ้นมา ชาวบ้านหลายหมื่นคนของภูเขาเมิ่งหลานคงจะฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ!
ตัวตนของหลันเสวียนนั้นพิเศษเกินไป เธอคือบุตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งภูเขาเมิ่งหลาน
“ถ้าฉันบอกว่าทำไม่ได้ นายจะเชื่อไหม” เหลียงชิงไห่ยิ้มอย่างขมขื่น
“ผมเชื่อ!” โจวอี้ยิ้มและพูดว่า “ชาวบ้านที่นั่นล้วนแล้วแต่เป็นพวกชอบความรุนแรง ตอนนู้นที่ผมตัดต้นม
