บทที่ 182 พี่ชายของฉันสั่งไว้
จี้หมิงเจิ้นกำลังดูนิตยสารทหารในห้องรักษาความปลอดภัยที่ประตูทิศใต้ของช็องเซลิเซ่ลานติงวิลล่า เขาเกษียณจากกองทัพมาหลายปีแล้ว แต่เขาก็ยังคงชอบอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับทหารอยู่ทุกวัน
“หัวหน้า มีบางอย่างเกิดขึ้น” เหลียงเสี่ยวปู้ผลักประตูเข้ามาและชี้ไปที่รถสีดำสองคันที่อยู่นอกไม้กั้นรถ
“เกิดอะไรขึ้น?” จี้หมิงเจิ้นวางนิตยสารลงทันที
“รถสองคันที่อยู่ข้างนอกไม่ใช่ของเจ้าของวิลล่า และไม่ได้ลงทะเบียนกับเรา แต่พวกเขาจะไปเยี่ยมคุณโจว”
“ถ้างั้นให้พวกเขากรอกป้ายทะเบียนและข้อมูลแขกผู้มาเยี่ยม”
“แต่ผมรู้สึกว่าคนพวกนั้นมีปัญหา” เหลียงเสี่ยวปู้ลังเล
มีปัญหา?
จี้หมิงเจิ้นชะโงกหัวออกไปดูก็เห็นเพียงชายหนุ่มสวมชุดลำลอง
แต่เขารู้ว่าเหลียงเสี่ยวปู้เคยเป็นยอดฝีมือของกองกำลังพิเศษ และสายตาของอีกฝ่ายเฉียบแหลมมาก
“ฉันจะไปดูเอง” จี้หมิงเจิ้นออกไปทันที
การแสดงออกของชายคนนั้นดูสงบนิ่ง แต่มีแววตาที่ดุร้าย กลิ่นอายอันตรายแผ่ออกมาราวกับเคยผ่านสถานการณ์เป็นตายมามากมาย แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ตรงนั้น แต่ระยะห่างระหว่างเท้า การวางแขน รูปร่าง และท่าทางของเขานั้นเป็นท่าทางที่ไร้ช่องโหว่
จี้หมิงเจิ้นคำนวณอย่างเงียบ ๆ ว่าถ้าเขาโจมตีอีกฝ่ายตอนนี้ เขาจะไม่ทางทะลวงการป้องกันของอีกฝ่ายได้เลย
“ที่นี่เรามีข้อบังคับ หากคุณต้องการไปเยี่ยมคุณโจว คุณต้องได้รับอนุญาตจากเขาก่อนที่เราจะให้คุณเข้าไปได้ ดังนั้นโปรดติ
