บทที่ 174 เรียกพ่อสิ
ถังเสี่ยวถังรู้สึกมึนงง
เขาไม่รู้ว่าเขาเป็นตัวประหลาดแบบไหน แต่ถ้าโจวอี้ไม่ได้อยู่ที่นี่ในวันนี้ เขาคงตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนเป็นลม
“อาจารย์ ผมควรทำยังไงดี”
“ซ่อนความสามารถนี้เอาไว้ก่อน”
เมื่อโจวอี้ได้สติ สีหน้าของเขาก็เคร่งขรึมขึ้นมา “ครั้งหนึ่งฉันเคยดูในละครทีวี ในนั้นบอกว่าถ้ามีคนเจอสถานการณ์ประหลาดที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถอธิบายได้ พวกเขาจะถูกจับและขังไว้ในห้องทดลอง และจะถูกผ่าเพื่อการวิจัย ดังนั้นนายห้ามปล่อยเปลวไฟต่อหน้าคนนอก หรือแม้แต่พูดเรื่องนี้ให้คนนอกฟังก็ห้ามเด็ดขาด เข้าใจไหม?”
“เข้าใจครับ!” ถังเสี่ยวถังรีบพยักหน้า
“แล้วก็มีบางอย่างผิดปกติกับเปลวเพลิงที่นายปล่อยออกมา พลังทำลายล้างของมันน่ากลัวกว่าเปลวเพลิงทั่วไป นายไม่ควรปล่อยมันออกมาถ้าฉันไม่อนุญาต ไม่อย่างนั้นเปลวเพลิงของนายจะคร่าชีวิตผู้คนและเผาผลาญสิ่งต่าง ๆ มากมาย”
“ผมจะเก็บมันไว้ในท้องของผม… ไม่สิ ในตันเถียน…”
“จำคำสัญญานี้ของนายเอาไว้ให้ดี” โจวอี้พูดพลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดต่อว่า “จากวันนี้ไป ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหน นายก็ต้องตามฉันไปที่นั่น นายห้ามออกห่างจากฉันจนกว่านายจะสามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้อย่างสมบูรณ์”
“แต่ น้องสาวของผม..” ถังเสี่ยวถังลังเล
“ไม่ต้องห่วงเสี่ยวรุ่ย ให้เธออยู่บ้านนี้ ถึงเราไม่อยู่บ้าน พี่เลี้ยงเหม่ยจะดูแลน้องของนายเอง และเมื่อฉันรักษาขาของเสี่ยวรุ่ยเสร็จ ฉันจะส่งเธอไป
