“ว้าว! พ่อกำลังกอดแม่อยู่!”
เสียงของเหมียวเหมี่ยวดังขึ้นจากหน้าประตู ดวงตาที่สดใสของเด็กน้อยเบิกกว้าง จากนั้นก็อ้าแขนออกและกระโดดไปหาคนทั้งสอง “เหมี่ยวเหมี่ยวกอดด้วยสิ ไม่ควรลำเอียงนะ!”
ถังหว่านเช็ดน้ำตาบนใบหน้าอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอแดงจนเป็นสีกุหลาบที่งดงาม เธอผลักโจวอี้ไปด้านข้าง และก้มลงไปอุ้มลูกสาวของเธอไว้
โจวอี้เดินเข้าไปหาอีกครั้ง และกอดทั้งแม่และลูกสาวไว้ในอ้อมแขนของเขา
“ลูกสาวที่รัก จุ๊บ ๆ พ่อกับแม่หน่อยสิลูก” โจวอี้หัวเราะ
“อื้ม อื้ม!”
ถังเหมียวเหมี่ยวจูบแก้มของโจวอี้และถังหว่าน จากนั้นก็ยิ้มร่าและพูดว่า “หนูเคยเห็นจางหลงหลงจูบพ่อแม่ของเขาแบบนี้ด้วย ตอนนั้นหนูอิจฉาเขาจริง ๆ นะ แต่ตอนนี้หนูไม่อิจฉาเขาแล้ว เพราะหนูมีพ่อแม่ให้จูบแล้ว!”
ถังหว่านต้องการผลักโจวอี้ออกไป แต่เมื่อเธอได้ยินคำพูดของลูกสาว เธอก็ทิ้งความคิดนั้นไปทันที
รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวอี้แข็งค้าง
คำพูดที่ไร้เดียงสาของลูกสาวนั้นทำร้ายหัวใจของเขาอย่างรุนแรง มันทำให้เขารู้สึกผิดจนแทบบ้า
โจวอี้ลอบถอนหายใจ หลังจากคลายกอดถังหว่านแล้ว เขาก็พาลูกสาวออกไปและถามด้วยรอยยิ้มว่า “เหมียวเหมี่ยว ถ้าพ่อแม่อยากรับเลี้ยงถังเสี่ยวถังและถังเสี่ยวรุ่ย ลูกยินดีจะให้พวกเขาอยู่กับเราไหม”
“เย้! ดีเลย! จะมีคนเล่นกับเหมียวเหมี่ยวเพิ่มแล้ว!” ถังเหมียวเหมี่ยวกล่าวอย่างมีความสุข
แต่ทันใดนั้น!
ดูเหมือนเด็กน้อยจะนึกอะไรบางอย่างออก จึงถามด้วยค