็ลุกขึ้นยืนและพูดด้วยรอยยิ้ม “ในเมื่อไม่มีคนไข้แล้ว ผมจะไปที่แผนกผู้ป่วยในเพื่อเยี่ยมเพื่อนก่อนนะ”
“ตกลง แล้วฉันจะโทรหาคุณถ้ามีอะไรเกิดขึ้น”
แผนกผู้ป่วยใน
อู๋ฉีหางกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียงผู้ป่วย แต่เตียงสองเตียงข้าง ๆ กลับว่างเปล่า
“พี่อู๋ อาการบาดเจ็บเป็นยังไงบ้าง” โจวอี้ถามด้วยรอยยิ้ม
“เกือบแล้ว หมอบอกว่าจะออกจากโรงพยาบาลได้พรุ่งนี้” อู๋ฉีหางยิ้มและชี้เตียงว่าง ๆ ที่อยู่ตรงข้าม สื่อให้โจวอี้นั่งลงเพื่อพูดคุยกัน
“สองคนนั้นไปไหนแล้ว” โจวอี้ถาม
“ไอ้สิงห์ยาสูบสองคนนั้นออกไปหาที่สูบบุหรี่น่ะ” อู๋ฉีหางยิ้มกว้าง “อันที่จริงถ้าวันนี้คุณไม่มา เราวางแผนไว้ว่าจะไปที่บ้านของคุณหลังจากที่ออกจากโรงพยาบาล”
“เกิดอะไรขึ้น?”
“ไม่มีอะไรหรอก ผมมันแค่คนติดเหล้า ก็เลยวางแผนเอาไว้ว่าพรุ่งนี้จะไปดื่มกับนาย”
“พี่อู๋ คุณไม่ได้พูดความจริงใช่ไหม”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า… ว่าแล้ว ไม่สามารถปกปิดอะไรจากคุณได้เลยจริง ๆ” อู๋ฉีหางยิ้ม ก่อนจะหันไปมองที่ประตูแล้วถามอย่างลึกลับว่า “น้องโจวยังมีซุปอี้เฉินนั่นไหม ผมมีเพื่อนเก่าที่สนิทกับผมมาก ๆ แต่เพราะมีบางอย่างผิดปกติกับ… เอ่อ… สิ่งนั้น ตอนนี้ผมกังวลมาก ก็เลย…”
“เข้าใจแล้ว” โจวอี้พยักหน้า “ไม่ต้องห่วง! ยังมีเหลืออยู่อีกหลายขวด ผมจะให้มันกับคุณนะ”
“อืม ขอบใจนะ!” หลังจากอู๋ฉีหางกล่าวขอบคุณ เขาก็คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ถึงแม้เราจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่ครั้งนี้คน
