บทที่ 163 มีคนล่อลวงพ่อของเหมียวเหมี่ยว
ถังหว่านเหมือนเห็นภาพลวงตา
เธอคิดว่าหลังจากโจวอี้หายไปสองวัน ตอนนี้เขาดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย
พูดตามตรงคือรุกเข้าหาเธอมากกว่าเดิม
เมื่อเช้าเขาบุกเข้าไปในห้องนอนของเธอ และใช้ประโยชน์จากทุกโอกาสด้วยวาจา
แต่เธอก็ไม่ได้ไม่พอใจ… ไม่สิ เธอแอบมีความสุขด้วยซ้ำ ทั้งดวงตาที่ร้อนแรงของโจวอี้เมื่อเขาจ้องมองเธอในตอนเช้า หรือจะเป็นสรรพนามที่เขาใช้เรียกโดยที่เธอยังไม่ได้อนุญาต…
รถตู้เมอร์เซเดสเบนซ์ค่อย ๆ จอดสนิทอยู่นอกบ้าน
เฉินอ้ายหลินและซุนเหมิงก้าวลงจากรถ
ซุนเหมิงมีความสุขมากในสองวันที่ผ่านมานี้ เพราะบริษัทปฏิบัติต่อเธอแตกต่างไปจากเดิมมาก ผู้คนทั้งหลายดูเป็นมิตรกับเธอมากขึ้น เพื่อนร่วมงานชื่นชมเธอบ่อย ๆ และแม้กระทั่งมีคนเอาชานมและขนมมามอบให้เธอทุกวัน
“เหมิงเหมิง ไปดูซิว่าเสี่ยวหว่านทานอาหารเสร็จหรือยัง ฉันจะรออยู่ตรงนี้” เฉินอ้ายหลินสั่ง
“พี่คะ ข้างนอกมันหนาว เข้ามากับฉันเถอะ!” ซุนเหมิงชักชวน
“ไม่เป็นไร ฉันไม่หนาว”
ตอนนี้เฉินอ้ายหลินอยู่ในอารมณ์ที่สับสน
ก่อนหน้านี้เธอเกลียดโจวอี้มาก แม้แต่ตอนที่เธอพบเขาเป็นครั้งแรก เธอก็มีทัศนคติที่ไม่ดีต่อโจวอี้แล้ว
แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าตัวตนและภูมิหลังของโจวอี้นั้นไม่ธรรมดา เขาเป็นคนที่มีอิทธิพลมากพอที่จะทำลายเธอได้อย่างง่ายดาย เธอกลัวว่าจะทำให้โจวอี้ขุ่นเคืองหากเจอหน้ากันอีกครั้ง ซึ่งนั่นอาจจะนำไปสู่จุดจบที่น่าสัง
