บทที่ 155 วิดีโอสั้น
หลี่เป่าเอ๋อร์เป็นหญิงสาวที่งดงามมาก ด้วยใบหน้าที่เรียบเนียน เส้นผมที่เงางาม ดวงตาเป็นประกาย เสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์เช่นนี้เรียกได้ว่าเป็นเจ้าแม่ในวงการบันเทิงเลยก็ว่าได้ ผู้ชายนับไม่ถ้วนล้วนอยากได้เธอไปครอบครอง
ดังนั้นทันทีที่คำพูดหยอกล้อของเธอดังออกมา ห้องอาหารก็เงียบลงทันที
ดวงตาหลายคู่จับจ้องไปที่หลี่เป่าเอ๋อร์อย่างสับสนมึนงงและประหลาดใจ
“ผมไม่เห็นด้วย” โจวอี้มองไปที่ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของหลี่เป่าเอ๋อร์และกล่าวว่า “คุณยังเด็กเกินไปที่จะเลี้ยงผมไว้”
“ทำไมล่ะ?” หลี่เป่าเอ๋อร์ถามด้วยรอยยิ้ม
“ก็แค่เมื่อไม่กี่วันมานี้ ผมเห็นประโยคหนึ่งในเน็ตซึ่งมันกินใจผมมาก มันเขียนว่า ‘แฟนอายุ 80 ของผมตาย ดีเหลือเกินที่ไม่ต้องดิ้นรนอีกแล้ว จากนี้ผมจะสืบทอดมรดกของเธอเอง’…” โจวอี้ยิ้ม
“พรูด…”
“ฮ่าฮ่า…”
หลี่เป่าเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะป้องปากหัวเราะ
คนอื่น ๆ หัวเราะขบขันกับคำพูดของโจวอี้เช่นกัน
********
วูล์ฟคาเฟ่
หม่าเซียวลี่มองไปที่หลี่ลี่เฟิงด้วยสีหน้าโกรธเคือง
พวกเขาทะเลาะกัน
เหตุผลคือหม่าเซียวลี่ต้องการไปที่โรงแรมเฉิงถังเพื่อหวังว่าจะได้พบกับผู้กำกับ และอาจมีโอกาสได้ทำความคุ้นเคย แต่หลี่ลี่เฟิงกลับปฏิเสธ
เหตุผลในการปฏิเสธนั้นฟังดูไร้สาระมาก หลี่ลี่เฟิงบอกว่าหากอยากจะรู้จักถังจี้โจวจริง ๆ หลังจากนี้พวกเขาสามารถขอให้ลุงหลี่เฉิงกุ้ยแนะนำพวกเขาได้ ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีการ ‘บังเอิญพบเจอ’