มบูรณ์
มวลดาราเคลื่อนตัว ตะวันจันทราแปรผัน ทั้งสองสู้กันนับแต่ตะวันขึ้นจนจันทร์คล้อย วิชาลับมากมายโถมทะลักกลางสุญตา
มิอาจทราบว่าประมือกันกี่หน หลังจากอวตารกลืนสวรรค์ของเจียงผิงอันใช้พลังหมดเกลี้ยง แรงสูบมหาศาลพลันพวยพุ่งออกจากตัว ดูดกลืนอวตารวารีของราชันศักดิ์สิทธิ์เข้าไปในร่าง
ภายใต้พลังกัดกร่อนทรงพลังของอวตารวารี อวตารกลืนสวรรค์ถูกกัดกร่อนร้ายแรงจนเปื่อยยุ่ยเต็มไปด้วยรูแผล
ทว่า ความเสียหายที่เกิดกับอวตารวารีของราชันศักดิ์สิทธิ์นั้นร้ายแรงยิ่งกว่า
แม้วิชา ‘ร่างเต๋า’ จะแข็งแกร่ง มันก็มีข้อเสียร้ายแรงที่สุดข้อหนึ่งคือหากหนึ่งอวตารตกตาย เท่ากับตายทั้งหมด
อวตารกลืนสวรรค์ไม่กลัวอวตารวารี สู้กันอย่างแลกบาดแผลก็ทำลายราชันศักดิ์สิทธิ์ได้!
ศึกนี้ เขาชนะ!
เจียงผิงอันเร่งพลังกลืนกินสุดกำลัง กลืนอวตารวารีของราชันศักดิ์สิทธิ์ไปอย่างสมบูรณ์!
ทว่า ผลลัพธ์ที่เจียงผิงอันคาดหวังกลับไม่ปรากฏ
หลังจากอวตารวารีถูกกลืนไป อีกสองร่างหาตายไปด้วยไม่
สีหน้าของเจียงผิงอันพลันดำคล ้า
เกิดอะไรขึ้น?
ไฉนไม่ตาย?
ทว่า สิ่งที่ทำให้เจียงผิงอันตกใจยิ่งกว่าก็ปรากฏ เมื่อร่างวารีโปร่งใสอีกร่างแยกออกมาจากตัวราชันศักดิ์สิทธิ์
อวตารวารีหวนปรากฏ!
ม่านตาของเจียงผิงอันพลันหดตัว!
“เป็นไปไม่ได้!”
เห็นได้ชัดว่าอวตารวารีถูกฆ่าไปแล้ว ว่ากันตามเหตุผล ร่างอื่น ๆของราชันศักดิ์สิทธิ์ก็ควรตายไปด้วย จะเกิดอวตารใหม่ได้อย่างไร!
หรือว่า… นี
